vrees 381


iGer.nl
Wij delen niet altijd vernuft, vernuft laat zich simpelweg niet delen. In tegenstelling tot de vrees, want vrezen doen wij vaak met velen. Toch heeft vernuft vaak aan de vooravond van de vrees gestaan. Reikwijdten die zich, ogenschijnlijk, als een kleine wolk voordeden, een roze gloed dan wel die wolk waar wij op konden verkeren, eensklaps uit het oog verdween. Niet veel meer restte dan een vrije val, een harde klap op aarde. En de werkelijkheid die wij, voor even, geweld aandeden. Want over vrees wordt wel gedacht, maar in een uitzonderlijk geval gesproken. Meestal niet eerder dan dat een ander je in de vrees is voorgegaan. Ook wat dat betreft genieten wij het aanzien van een schaap in de relatie tot de dam. Het eerst schaap wat zich van heg noch steg iets aantrekt ziet veelal de wateren als spiegels door het grasveld gaan. Wacht een wijle om zich dan, vol overgave, aan heerlijk groen, wuivend gras te gaan wijden. Of beter gezegd te gaan weiden. Want met korte dan wel lange ei/ij, dat schaap heeft er enkel blaat bij. Of baat in haar geval.


iGer.nl
En van een Angus Dei zal dat schaap nimmer hebben gehoord. Ook dat zal dat eerder genoemde schaap een zorg zijn, behalve dan dat schaap wat in die kerk in Gent te vinden valt: het lam Gods. Ooit afkomstig van een ooi, niet geheel onbevlekt en een vader Ram die wij slechts kennen uit de overlevering. Ammon.
En zo maak ik er weer een vrolijk potje van. de reden is dan ook bepaald want om op een dag als gisteren tot zes keer toe oud leden van de inrichting te treffen is ook niet zomaar iets.


iGer.nl
Papa Robert Jan, met Anne goedkoop benzine tankend,werkzaam bij GGZ NHN, Emmy, onderweg naar de PVA van het MCA, Marja, al eerder getroffen en nu op de fiets, Gulmans geboren en van der Kraan aangenomen, Pascal, pas vader, boodschappen doend bij de Deka en Henriette of beter gezegd Jet, pedalerend naar de Mare. En Cor om het geheel op zijn manier af te gaan ronden. Het gemeenschappelijke van de Psychiatrie en mogelijk ook een gemeenschappelijke vrees. De vrees om, hoe gek dat ook klinkt, mogelijk te ontdekken dat dat gek zijn in hun individuele gevallen uiteindelijk toch reuze is meegevallen.
Allemaal mogelijken. Alsof het onmogelijke uit het hele verhaal is weggepoetst. En dat is ook zo. In mijn zekere zin. Want de beelden die dit geheel larderen zijn niet meer dan bewust genomen beelden. In opdracht van Erik. Beweeg en ga nu eens op een toer die niet overeenkomt met de opdrachten die jullie tot nu hebben aanvaard. Beweeg ofwel movere. Vivere is dan wat zich vanzelf voordoet. Adrenaline wat de kwaliteit van de beelden doet veranderen en het evenwicht wat uiteindelijk toch weer wordt bereikt. De chaos wederom in een tuigje gevangen. En de vrees voor kritiek: op voorhand weggewuifd! Wij hielden ons weer eens aan de opdracht: het mocht voor een keer en de verrassing:

Helden waren wij, helden zonder vrees!

VREES
Ik geef me over aan de kans
dat deze regels verder reiken
dan de plek, waar ik ooit zal
rusten, worden mij slechts
woorden ingegeven, zinnen
die de ware zin in al zijn
hoedanigheid slechts zelden
weet aan te geven, gejaagd
verjaagd, door roekeloos
gezever, in het nu, het
straks en even zovele momenten
later, blijkt de zin door andere
zinnen achterhaald te zijn;
het streven van de mens
steeds verder achter de grens
te kijken, zagen wij niet meer
dan het geluk, de zoektocht
zin van zijn
be”indigd, nog voor wij
ooit begonnen zijn.

Past daar de vrees in” Een re”el menselijk gegeven”

Een leven zonder vrees valt, per definitie, niet te vrezen.

Een leven zonder open deuren ook niet!

Alles zal relatief zijn en blijven.

En toch brengt dit gegeven grote emoties met zich mee.

Emoties die de kleur van zijn kunnen gaan bepalen.
Emoties die hun eigen plaats zullen opeisen.
Emoties die uitersten naar voren laten komen.
Emoties die klanken laten verstommen.
Emoties die huilen nader staan dan


iGer.nl

LACHEN IS EN BLIJFT HET MEEST GEZONDE MEDICIJN!

En dat is voor vandaag mijn uitgangswaarde!

: – )))) !