Voortstuwen


iGer.nl
Het is niet zozeer de vooruitgang, die ons in de vaart der volkeren voortstuwt. Neen, ik houd het meer op een combinatie van inventiviteit en creativiteit welke ons, in een oceaan van mogelijkheden, laat voort dobberen. Want het heeft er alle schijn van dat het niet veel meer is dan een voortdurend dobberen. Natuurlijk staan roeispanen ter onzer beschikking. Helaas hebben deze, door onkundig gebruik, nog wel eens de neiging bochten te herhalen. In rondes te draaien, dan wel hernieuwde cirkels te vormen. Hetgeen ons vaak verre houd van het gestelde doel. Of de te stellen doelen…
Een bijzondere entree op een buitengewone dag”! Geenszins. Deze dag geeft juist de gelegenheid om de tijd eens tegen het licht te houden. De waarde van de dagelijkse zaken eens vanuit een ander perspectief te gaan aanschouwen. Dit onder het genoegen dat, hoewel we op een verondersteld keerpunt in de tijd zijn aanbeland, omstandigheid en die vermaledijde tijd aan elkaar zouden kunnen koppelen. Zouden kunnen. Want ik waag me niet aan de uitspraak dat wij dit allen dienen te doen. Als een opdracht van een hogere macht. Daar zijn juist die omstandigheden van belang in. Het gemeenschappelijk belang versus het individueel. Wat dient te prevaleren” Waar raakt immers het een het ander” En welke vervolgen kan dit weer tot gevolg hebben” Neen, liever dicht ik een belangrijke rol toe aan de eerder veronderstelde inventiviteit. Het ultieme van de mens de tering naar de nering te zetten. Het heft in eigen hand te nemen. Daarbij met een oog gericht op de individualiteit, het andere op de gemeenschap. De betrokkene als belangrijk draaipunt in dit geheel. De weger van de belangen, vanuit een oprechte visie. Waarbij heden, verleden en toekomst dit keer vloeiend in elkaar overgaan. Tenminste, dit stel ik me voor.


iGer.nl
Zaken mogen haaks op elkaar staan. Dingen mogen wringen. Contradicties en paradoxen zich verheugen in een eeuwigdurende herhaling. Maar iedere keer weer op een ander plan. Niet direct op een hoger plan; zelfs een lager plan behoort tot de mogelijkheid. Waarbij de onmogelijkheid wordt uitgesloten. Vooruitgang mag en kan nu eenmaal teruggrijpen op momenten uit het verleden. Wat mij betreft tenminste. Als een variant op ooit de titel van dat boek van Hans Helmut Kirst: ‘Voorwaarts kameraden, wij trekken terug!’ Een boek uit een verleden. Een boek wat ik deel met mijn verleden: een boek wat ooit mijn opa heeft gelezen. Hoe lang geleden”
Beschouwen. Stil staan bij de tijd en de gelegenheid de gelegenheid geven van die gelegenheid gebruik te maken. Waarbij de schijn van een drie eenheid zich voordoet. Waarschijnlijk had Komrij hier wel een opmerking bij geplaatst. Anders misschien wel Marsman. Tenslotte hebben zijn ‘Hersenschimmen’ voor een doorbraak gezorgd. Mag Alzheimer zich verheugen in erkenning. Hetgeen Alouis zich waarschijnlijk nimmer had kunnen voorstellen. Het leven tussen de gaten; de gatenkaas waardoor Emmental al tijden door het leven gaat…


iGer.nl
De zon breekt door: de sneeuw laat nog even op zich wachten. Het groen van een enkele dennenboom die dit jaar de sparrenboom heeft overleefd, lat zich uitbundig zien. Het is de kleur van het voorjaar zichtbaar in de winter. De klokken hebben hun gebeier achter zich gelaten: de krib ligt er wat verlaten bij. De maaltijd wacht: een verondersteld moment welke gepaard gaat met vormen van ingetogenheid. De vrede laat zich even zien; het is een enkel wachten…


iGer.nl