voor het zover is…

Door 28 november 2018

En dan te bedenken dat het nog een aantal dagen duurt, voordat dat veronderstelde ‘heerlijke avondje’ zich voordoet. Ik kijk nu al halsreikend uit naar het moment waarop ons kleinkind, mogelijk onze kleinkinderen zich met volle overgave uit volle borst die Sinterklaas liedjes ten gehore zullen gaan brengen. Waarbij de zak niet geschuwd wordt, waarbij mogelijk verantwoord speelgoed een belangrijke rol gaat spelen, het strooigoed navenant is aangepast en de Zware Piet nog steeds zo zwart is als roet. Dat schoorstenen nog steeds in deze tijd worden geveegd, dat de wortel ervoor zorgt dat er hutspot op het menu komt te staan en dat de stro op een of andere duistere wijze ergens in het restafval verdwijnt. Dat de wind door de kale bomen waait, dat het guur is buiten ondanks de klimaatverandering en dat de maan volop blijft schijnen, ondanks het feit dat laaghangende bewolking ervoor zorgt dat de maan alle schijn tegen heeft. Het uitpakken van de cadeautjes, de ouderen die rond hun monden glimlachen vertonen, en de verrassingen die zich geregeld voordoen. Geen letter van banket, misschien wel chocolademelk zonder plastic rietjes, soepstengels die als roerijzers dienen en de hapjes en drankjes die het geheel op een ander plan weten te brengen. En voor de ouderen misschien… een enkel gedicht, van surprises zal geen sprake zijn gezien de matige creativiteit hier ten huize. Of dat Sinterklaasspel dat, wanneer de kleintjes in dromenland verkeren, alle ogen op de ouderen richt. En waarbij het elkaar proberen af te troeven gelijk staat met een wedstrijd uit de eredivisie. Waar ik eerlijk gezegd weinig mee heb, laat staan dat ik mij daar op voor laat staan. Heerlijk wanneer mijn fantasie aan de loop gaat en ik de zoete herinneringen van mijn Sinterklaasavondjes bij opa en oma Valkhoff weer zie passeren. Of de Sinterklaasavonden in Schagerbrug, met een hele horde aan kinderen en kleinkinderen. Wanneer Sinterklaas met twee Zwarte Pieten zijn opwachting kwam maken, en de ouderen van onder uit de zak een spiegel werd voorgehouden… Edoch, na deze uitbrander toch nog beloond werden met een handvol pepernoten en het rond Pasen was dat het laatste strooigoed alsnog een weg naar een verbaasde mond vond. Het duurt nog even, maar te weten dat het volgende week zover is…

Tags: ,

Dit bericht was geplaatst op woensdag, 28 november 2018 om 16:10 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.