Voor Aankondiger a.a.


iGer.nl
… en ik neem aan: ‘geen bezwaar!’ Nu valt er van alles en zeer regelmatig bij op- dan wel aanmerkingen de toevoeging van ‘geen bezwaar’, edoch zou het zomaar kunnen dat in mijn geval wel degelijk bezwaren zouden kunnen rijzen, gelijk bakmeel in een puddingpan. Of iets wat daarmee te vergelijken valt. Want wat ligt in de schoot der toekomst besloten” In bepaalde mate het verleden, in zekere mate verschillende terugblikken en in onbepaalde mate beelden, waarbij sprake kan zijn van verschillende benen, noodzakelijk om een bontgekleurd evenwicht teloor te laten gaan. Er is dan ook volop gebrek aan bontgekleurde evenwichten en ik heb het euvele plan opgevat daar straks een substantiele bijdrage aan te gaan leveren. Wat is namelijk het geval” Wij gaan er even van tussen. Weten niet precies wanneer en waar, weten wel dat onderwijl de boel hier onder handen wordt genomen. Hetgeen impliceert dat het geenszins ‘de boel de boel’ te laten wordt.
Nog anders gezegd: ook wij proberen de economie een loer te draaien door ons een poot af te laten zetten. De chemische industrie dan wel de daaraan gekoppelde synthetische varkensharen kwasten, dan wel Terpen Tijn uit de Toonderstudio tot leven te wekken. En dat alles gelardeerd met elementen van geen idee. Het kan haast niet anders dan dat deze melange, die ik in mijn gedachten heb, hooguit wat omstandig gaat uitpakken. De mix van een veelheid van indrukken, gedachten,plaatjes en praatjes, overdenkingen dan wel gezegden met geen andere bedoeling dan een glimlach ergens tevoorschijn te gaan toveren. Als een kleine bijdrage in de grote hoop omstandigheden die ook ik niet in de hand heb. De komkommertijd die aanbreekt, het geweeklaag indien die koperen ploert nog langer weet te schijnen, de herberg waar het eten hooguit tegen- en de rekening lager uitvalt, de pannenkoeken die niet aan te slepen zijn en de biefstukken die niet meer weten waar te vertoeven.
Wijze woorden die van noden deugden kunnen maken, als in het volgende:
Iedereen heeft het weleens gedacht: die en die zou ik eigenlijk even moeten helpen, maar ja…
Je wordt door andere dingen afgeleid en het ontschiet je helemaal. Misschien is iemands auto wel kapotgegaan en heeft hij een lift naar zijn werk nodig. Het zou kunnen zijn dat je collega inkomsten misloopt omdat niemand hem uit de brand helpt. Dus als je nog eens iemand ziet, die je hulp nodig heeft… onmiddellijk erop af en je hebt er een vriend bij! En als je zelf nog eens in de penarie zit, heb je iemand aan wie je om hulp kunt vragen.

Of simpelweg: eenzaamheid knakt iemands geest.

Dan wel dat: de tijd het zal leren…

groot en klein, dik en dun, stom en vervelend, naast uitzichten mogelijke inzichten, op- en neergaand, linksom – rechtsom, de wal en het schip, de stuurlui en de kapitein, Rein en Maas en Rijn en Maes, en alles… wat diesmeerzij, desnoods alles wat dies meer zij…
stel ik me voor. En dit betekent dat er nog wat werk aan de winkel in het verschiet ligt. Dat de tijd zich mogelijk laat vatten, door de dingen te gaan plannen. Planmatig bezig zijn. Geenszins de tijd te laten passeren. Tenslotte verdwijnt er al genoeg door de hand die het zand tussen de vingers laat glijden. Zal ik de eerste zijn die zich daar, met hand en tand, tegen zal verzetten” Ik dacht het welniet. Of dacht ik het nu welwel, wel hoe zal het gaan…”!


iGer.nl
CU!