vlot brug vlot trug

Het is alsof het weer gehoor geeft aan een verzoek: stralend weer, zonder veel wind dit keer. Een heuglijk gegeven! Niet dat ik zo’n adept ben van de weersomstandigheden, maar wanneer de zon enigszins alles in het werk stelt om te gaan schijnen, heeft dit toch wel invloed op mijn zijn. Was het alleen al omtrent het feit dat mijn handen zich hier bepaaldelijk op verheugen. Vandaag de boekdelen van mijn huisleverancier mogen ontvangen. En waar ik spreek van een impressie is er sprake van een impressie. Haast ondoenlijk om een letterlijk verslag van de afgelopen dagen in elkaar te ‘rammen’. Nu is rammen niet het juiste woord, maar dat zal wel wat van doen hebben met de laatste landbouwdag. Tenslotte was mijn vader zaliger hier jarenlang aan verslingerd, in zijn rol van secretaris van de Stichting Alkmaar Agrarisch Centrum, een stichting die uiteindelijk aan een faillissement ten onder ging… Gelijk heden ten dage nog vele bedrijven ten onder gaan, onder de noemer van een crisis dan wel een recessie. Daarom niet getreurd, want er gloort hoop aan de horizon. Nog even doorbijten en ook de hoop op glorie van Ascher en consorten zal over ons nederdalen. En dat schenkt troost, zal de eenzaamheid op termijn doen verdrijven en de glans van weleer in ere herstellen. Gelijk ook die ouderwetse stoomlocomotieven wedijveren onder de glans van herstel. Het nageslacht zal er in lengte der jaren profijt van kunnen ondervinden, musea zullen zich over het voorbije geweld ontfermen en de bezoekers zullen… wat zullen de toekomstige bezoekers daarvan vinden”! Kan er dan nog sprake zijn van nostalgie” Objecten, waar geen herinnering aan kleeft” Vermakelijkheden uit een totaal andere tijd, een onmogelijk tijdperk” Gelijk momenteel het 175 jarig bestaan van de Spoorwegen in Nederland. Momenteel onder de noemer Nederlandse Spoorwegen. Met postzegel herinneringsvelletjes. Waarbij de postzegels als verzend mogelijkheid steeds meer gaan kosten,terwijl de aantallen bestelde brieven hard achteruit kachelen. Dus waag ik het er nog maar eens op. Met weer wat andere beelden. Om de tijd van het ijzeren ros te actualiseren. Koeien die geschrokken door de weilanden holden. D’ een honderd roe, die Haarlem met Amsterdam verbond en het station Halfweg. Hetgeen nog steeds een halteplaats is gebleven, waar de trein gemiddeld een keer per uur een stop maakt…


IMG_4669
Ik bracht wat boekjes weg, boekjes met, in zekere zin, herinneringen. Maakte gelijktijdig een foto van de ‘brug der zuchten’, de Rekerbrug als vlotbrug in Koedijk gesitueerd. Nu kan ik natuurlijk besluiten om wat met die dampende ijzeren paarden te gaan doen, maar kies ik dit keer voor die vlotbrug. Geopend, na een zeilschip door gelaten te hebben. Een schip op motorkracht. De andere tijd, het huidige heden. Mogelijk dat ik de aankomende tijd toch weer wat in dat verleden ga kijken. Al was het alleen maar om belangstellenden dan volgers tevreden te stellen….


IMG_4670 (1)


IMG_4671


IMG_4672 (1)