Villa Borghese/Markt in Schagen


IMG_2237
Het zijn geen avonturen die wij beleven, maar meer belevenissen die ons laten avonturen. Zoals Leo die zich weet te onderscheiden als eerste eierkoker specialist. Waarbij de idee ontstaat dat hij nog steeds met zijn gedachten in de Paasdagen vertoeft. De nauwgezetheid waarmee, door de glazen van zijn leesbril, de gewenste tijdsduur in de gaten wordt gehouden, zorg voor meer dan voortreffelijke eieren. Daaronder een vleesgerecht en het summum van een gewenst ontbijt wordt bereikt! Nu weet ik ook dat ik een gulle hand heb om zaken in de overtreffende trap voor te stellen, maar ook dat valt dit keer onder die noemer van belevenissen. Rome is nu eenmaal een stad waar van alles te beleven valt. Een ongekende schoonheid, de meest verbijsterende etalages, het verkeer, het publiek en die momenten die zich uitstekend lenen om vastgelegd te worden. De voorspelbare ‘highlights’ maar ook mensen en momenten die, wanneer je deel uitmaakt van datzelfde publiek, de neiging vertonen om in het totaal beeld ten onder te gaan. Een man die voor een dichte deur op wat treden in zijn ogen wrijft, de vrouw die bij een drankenzaak op een karretje gezeten haar misvormde voeten tentoonspreidt, de gene die ik bij mezelf bespeur wanneer ik dit beeld vastleg, en gelijktijdig de openbare ruimte die zich zo publiekelijk voordoet. Het gegeven dat straatfotografie zich altijd op het scherp van de snede, op de grens van het (on)toelaatbare bevindt. Maar ik juist door Bas Loosekoot op dit gegeven ben geattendeerd. De gene voor dit moment vergeet, de beelden in bezit neem en besluit om juist die beelden aan een kritische blik te onderwerpen. De keuze maak om deze wel dan niet met anderen te gaan delen. En dat mijn keuzes triviaal zullen zijn… ook dat leidt geen twijfel!


IMG_1921


IMG_1925


IMG_1935


IMG_1947


IMG_1954


IMG_1960
Terug naar gisteren wat enigszins abrupt werd afgebroken. Na de lichte teleurstelling omtrent het Vaticaan en de mensenmassa’s die zich daar bevonden, was binnenstad van Rome de aangewezen plek om de teleurstelling te verwerken. Vooral door het grote aantal levende standbeelden dewelke zich her en der ophielden. Of dit nu de dood betrof, een parkietenhouder die enigszins aan de heer Chaplin refereerde, een Cleopatara in een gouden mummie uitvoering dan wel een in zilvergrijs gestoken revolverheld die van liggend been wisselde, wat vissers in de Tiber, dan wel het bezoek wt wij deden aan zowel het Pantheon, de Spaanse trappen, de Via waar gouden kredietkaarten waarschijnlijk standaard zijn gezien de namen die zich boven de verschillende panden bevinden, Gucci, Bulgaria en Jimmy Choo, dan wel dat Dior zich tegenover die trappen bevindt. Het ontbreekt opvallend aan prijskaartjes. Maar dat schijnt de oprechte klant waarschijnlijk weinig uit te maken.


IMG_1968


IMG_1981


IMG_1991


IMG_2021


IMG_2035
Wij blijven wat, blijkt achteraf, in kringetjes lopen. Het is goed dat de place-mat waarop wij vertrouwen, ons uiteindelijk de juiste richting aangeeft. De temperatuur en de tijd die wij aan onszelf hebben, werken een zuidelijke overgave in de hand. Een bijzonder relaxte gemoedstoestand maakt zich van ons meester. Waar de drukdoenerij in Nederland een rol kan gaan spelen, is het hier de relatieve rust die zich van ons meester maakt. Wij hebben de tijd, zoals Rome ook de tijd voor ons neemt. Wij hoeven niet zozeer de toerist uit te hangen, omdat wij schijnbaar opgaan in de meute waar wij deel van uit maken. Hooguit dat het bezitten van een fototoestel dat onderscheid van een toon weet te voorzien. Daar tijd over en op dit moment, relatief tijd tekort. Relatief, gelijk alles vanuit een enkel gezichtspunt relatief kan zijn.


IMG_2013


IMG_2046


IMG_2108
Vanavond weer een bijeenkomst van Artiance. Nog geen tijd om de plaatjes aan mijn geestesoog wel, maar in concrete niet aan mijn ogen voorbij te laten gaan. Ik hoop daar morgen tijd voor te nemen. Voor nu… een blik terug. Vorige week bevonden wij ons in Villa Borghese; vandaag bleek er weer markt te zijn in Schagen. En was het zeer de moeite waard om bij (moeder) Corry wit brood met zoute haring, ui en zuur te nuttigen. Wat dat betreft kent Nederland voorspelbare grootheden…


IMG_2063


IMG_2080


IMG_2088


IMG_2120