Verval: een inleiding!

Het blijft altijd weer een verrassing wat Nederland te bieden heeft bij een terugkeer. Hoewel er gelijktijdig een grote mate van voorspelbaarheid aan ten grondslag kan liggen: regen! En wanneer de treinreis vervolgens terug naar de kust gaat, kan de wind ook dit keer niet achter blijven. ‘s Morgens in Hamburg nog een graad of vijfentwintig, is het kwik in de loop van de dag gedaald naar een graad of achttien. Niet onoverkomelijk, gezien de zetels in de eerste klas coupe van een IC, maar de ICE biedt in deze tocht wat meer comfort. En terwijl een medepassagier wat worstelt met haar nekkussen, haar luiken geregeld gesloten zijn, zit ook deze trip er weer op. Noord-Duitsland dit keer, waarbij het eiland Rugen in de Ostsee het verst van Alkmaar is verwijderd. Waarbij de Baltische Zee sporen van de Scandinavische landen heeft nagelaten, en waarbij voormalige en huidige Hanzesteden in het verleden een belangrijke rol hebben gespeeld. Stralsund, Rostock, Lubeck en uiteindelijk Hamburg hebben we enigszins leren kennen, een uitstapje naar Schwerin (waar ooit Wilhelmina als een blok viel voor Hendrik van Mecklenburg-Schwerin, en deze man uiteindelijk niet zo braaf was als zijn naamgenoot deed vermoeden), zonovergoten met prachtige paleizen en een grandeur die in de aankomende tijd ook nog de revue zal gaan passeren, Miniatur Wunderland die niet alleen adembenemend is maar ook nog eens zorgt voor een continu open mond van verbazing, Rostock waar wij verbleven zo’n een miljoen gasten verwelkomde in het kader van de Hanse Sail, de Kruzenstern die Jan wist te verleiden tot de aanschaf van een pet, een tiental circusmodellen die ik wist te bemachtigen dan wel de beperkte hoeveelheid boeken die, gezien het gewicht, een verder meezeulen bespaard is gebleven. En dat alles in het kader van VERVAL. Althans, dat is dit keer het uitgangspunt gaan worden. En waar ik de afgelopen tijd getracht heb om dit blog te continueren, zal het niet lang meer duren of ik ga ook weer over tot de orde van de dag. Waardoor de rituelen worden gehandhaafd, het stofzuigen tot een wekelijkse aangelegenheid zal verworden en waar de vraag wat nu weer te gaan eten ook weer de nodige hoofdbrekens kan gaan kosten. Maar wanneer ik terugblik naar gisteren, wij bij Ellen en Dennis onthaald werden op een rijkelijke bar-b-que, kan ik eigenlijk niet anders concluderen dat dit gastvrije onthaal een bekroning was op de afgelopen weken! En dat mag ook wel eens gezegd worden. Voor nu een schone dag morgen gewenst en volgens de voorspellingen staan wij aan de vooravond van een tijdelijke weer opleving. Maar… niets is zo veranderlijk als het weertype in Nederland, en wanneer een hoogtepunt in de vorm van een nakende hittegolf wordt voorspeld, denk ik oog even terug aan de hooggespannen verwachtingen die voor Rio hier opgeld deden. 19 medailles slechts en zowel Daphne, Tom als Epke als het bijzondere type dat onder de naam Jury in de gelegenheid werd gesteld om zijn kunsten op Lowland te bewijzen, daar gaat het nu eenmaal om andere dingen dan wat in Rio wordt gesteld…


IMG_4740