Verloren ei


iGer.nl
Dichter. Dichterbij. Nog dichterbij.

Nog dichterbij dan dicht erbij, kom jij!

Woorden! Ik trok vandaag mijn jopper aan. Maar nu ik deze woorden schrijf en JU dit leest, is het alweer gisteren. De woensdag bloes die aan mijn geest ontsproot. Omdat ik mijn geest in beweging wens te houden. Opdat ik verdwaal in andere gedachten” De minder positieve”
Nu valt wel vaker de laatste tijd het woord positief in mijn directe omgeving. Het zal dan ook in de juiste zin bedoeld zijn, alleen” waar berust de mogelijke twijfel op”
De waarheid van een mens van alledag te zijn is en blijft het gegeven. En als ik dan weer in een boekwinkel kom en Midas Dekker zie liggen met een vijftiende druk van zijn Vergankelijk-heid, dan” is dat ook een waarheid waar ik mijn ogen niet voor wens te sluiten. Ze dus ook niet sluit. En daarnaast de wetenschap koester dat ditzelfde boek in een eerdere druk bij ons in de boekenkast rust. Of beter gezegd staat. Met ongekende plaatwerken. Met overdenkingen. Met realistische opmerkingen. Met suggesties omtrent hoe te zien. Of hoe te kijken. Desnoods zaken te gaan vergelijken. Ook dat doet deugd!


iGer.nl
Gelijk ook deze woorden getuigen van vergankelijkheid. Want wat indien ik deze site zich niet weet te continueren” Ja, het ligt allemaal wel ergens vast. En ja, het is een mogelijkheid om met de wereld in contact te blijven. En ja, het heeft mij ook door de afgelopen maanden, die langzaam weer wat jaren worden, heen geholpen. En helpt me ook nu!
Door mijn tijd en aandacht op te eisen. Door die al eerder aan de orde gestelde dwang. Door te blijven delen. Door een bepaalde mate van ongerustheid die zich bij deze dan wel gene voordoet. En waar dan weer de gerustheid voor in de plaats kan komen. Door op dit pad mogelijk een spoor achter te laten. Mijn pad”
Geen vreemde te zijn die verdwaald is, maar een bekende te worden die je groet en verder een aangename dag dan wel reis wenst. De woorden die ik tot mijn beschikking heb. De zin van mijn bestaan die tot mijn beschikking staat. Het pad wat ik heb afgelegd. Het ongekende pad wat voor mij ligt. De onbekende paden die ik nog meer mag gaan ontdekken.
De tijd die tot mijn beschikking staat. En het feit dat ik die tijd koester. Op mijn manier. En mag delen. Met Ria. Met Ellen. Met Marlies. En met al die anderen. Van zo dichtbij tot wat verder weg. Door mijn geheugen te raadplegen. Door mijn dingen neer te schrijven. Door mijn dichterlijke vrijheid die ik maximaal tot mijn beschikking heb.
Woorden met wat plaatjes. Omdat ik met woorden de gaatjes vul. Tenminste die illusie koester. Want een leven zonder illusies”
DICHTERDWANG
De dichterlijke vrijheid gaat
met mij, aan de loop
mijn jasje fladdert open
verlies de eerste knoop
bots eerst tegen de muren
lucht en onbegrip
wil ik de MAATSTAF halen
de tweede knoop, die wipt
met mij over een laag haagje
haakt vast aan een dorre twijg
een ruk, ik vecht weer verder
de knoop ligt daar en zwijgt
gehaast dwaal ik door wegen
licht dat zich verplaatst
een derde knoop ontwart
de zinneloosheid raast
mijn jasje, vleugels groeien
klapwiekend wordt mijn sprong
ICARUS en de zon
die ook mijn val afdwong.
Het voorjaar in de lucht, de kou de die steeds meer terrein verliest. De dingen van alledag die zich als vanzelfsprekend blijven voordoen. Een boodschap. Een stofzuiger door het huis. De vraag wat we zullen gaan eten. De dagelijkse beslommeringen. En de woorden die mij worden aangereikt. Zomaar zes jaar later. Een uitnodiging om te gaan stappen. De Stapper. Ergens in Alkmaar. En mijn te late reactie. Omdat de avond ook weer vloog. Met memorabele stukken. Een zwart/witte Henk Elsink die een harpje beroert. Een coryfee als Wim Kan. Mini en Maxi en de marionet. Johnny en Rijk. En dan, juist dan ga je iets anders beseffen: tijd! Dus voor dit moment een mooie tijd straks toegewenst. Want voor JU het goed en wel beseft hang JU voor de buis. De zoveelste aflevering van GTST. Het journaal met een golf van gebeurtenissen. En niet in de laatste plaats de volgende verovering van een BN’er. Of de trouwjurk van Cabau. Een toy-boy. De vraag wie wie verovert. En wat de uitslag is. Van die bepalende wedstrijd. Of die gedenkwaardige ontmoeting.
Denk en doe en als Ju handelt: doe wat Ju weet en weet wat JU doet! En als dit zo is zal het evenwicht zich weer homeostatisch voordoen. En is alles wederom in balans. Alsof er niets heeft plaatsgevonden!


iGer.nl
Objecten van Willem Schotten.