Verdwenen…

Alles uit de kast! De vesting Holland in stelling gebracht. Localo’s die er met de buit vandoor gaan. Samsom die zijn wonden likt, verbijsterd door het behaalde resultaat. Wilders die met steeds minder meer aanhangers beoogt. De Gravin van Egmond die de zoete vruchten plukt. En daar tussen door draait de wereld nog steeds door. Ook een goedenavond! Nu weet ik wel dat met het vallen van de avond de duisternis gelijk zijn opwachting maakt, wij mogelijk aan de vooravond staan van ‘Het Verdrag van Den Haag’, couranten hun lezers oproepen om verboden foto’s te gaan maken, telelenzen uit den boze zijn en dat een enkel vogelaar mogelijk dit verbod probeert te omzeilen, de vruchten van die top worden waarschijnlijk op de lange baan geschoven dan wel op de lange termijn ten uitvoer gebracht. En onze premier draagt waarschijnlijk nog steeds de ‘nieuwe kleren van de keizer’, hetgeen zijn transparantie ten goede kan komen. Maar misschien vergis ik mij deerlijk. Tenslotte heeft hij een universitaire opleiding genoten en draagt hij een titel. Naast het feit dat de VVD zich profileert als en partij voor veiligheid en welvarendheid. En dat juist in deze tijd met oplopende werkeloosheid cijfers, een groeiend leger dat ternauwernood nog nagels heeft om de kont te krabben, laat staan dat ook de armoedegrens aan het verschuiven is. De noemer ‘hadden ze maar een vak moeten leren’ niet meer opgaat, door de mechanisatie die zich op alle fronten voordoet. Robots functies overnemen en het menselijk aspect hooguit door de koffiemachines nog enige kleur aan het geheel weet toe te voegen.
Trouwens, wie ben ik om deze nood te kraken” Noot als een noot op een partituur waar ik part noch deel aan heb, de nood die mogelijk aan de man komt, wanneer ik om mij heen kijk dan wel de noten die ik op mijn zang heb. Ik moet er niet aan denken. Nederland laat weer van zich horen en het is maar goed dat de partij van Rita van het podium is verdwenen. Voor je het weet gaat een ander er met die TON van door. Hebben we net die megalomane strijd op de Olympische Spelen achter de rug, of het volk richt de ogen op de Haagse Kwatta’s. De tegenpartij was, wat dat betreft, zo gek nog niet. En waar het volk zich niet in een keurslijf liet wringen, heeft het er tegenwoordig veel van dat het tegenwoordig een vanzelfsprekendheid is. De regels en het veronderstelde respect dat de overheid ons opdringt en afdwingt. En wij dit gelaten over ons heen laten komen onder die oude noemer ‘ieder voor zich en god… ja zelfs god laat het afweten!’ Wat Poetin voor ogen heeft, heeft Nederland zich reeds eigen gemaakt. Alleen… de noemer van democratie verhult vele tegenstrijdigheden. En met die tegenstrijdigheden leven we al vele jaren. We weten niet beter. En leeft de regering zich als zodanig ook uit. Het min en min wat een plus verhaal zou kunnen worden, een wetmatigheid die niet opgaat wanneer menselijke belangen hier kris/kras doorheen kruisen. Waar het ook weer alle schijn van heeft. De schapen en de dam. en kalveren die verdrinken. De boer die stoicijns doorgaat met dorsen en de hoeveelheid schapen die in dat ene hok passen. Het is nu eenmaal niet aan mij om hier een oordeel over te gaan vellen: hooguit kan ik mijn mening even ventileren. Hetgeen ik dan bij deze doe en bij deze gedaan heb!