Verbleken

Nu kan Reintje wel de passie preken, de vraag blijft of daar de gemiddelde toehoorder intuint. Dat idee bekruipt mij wanneer ik weer een adventorial lees van de politieke partij OPA. Nu huldig ik al jaren het vurig rood, maar bekruipt mij steeds meer het gevoel dat die kleur aardig aan het verbleken is. En dat aan de vooravond van de eerste mei. Terwijl wij in het weekend de eerste Koningsdag mochten beleven. Waar ik vergeefs op wat woorden van Mark heb gewacht. Dat kan stellig aan mij hebben gelegen, ware het niet dat Alkmaar er alles aangelegen was om de toekomstige enclaves Graft en de Rijp zeker te stellen. De huidige burgemeester zich als hoofd van de Veiligheid een rol achter de schermen had toebedeeld. BurgemeesterPiet die zich waarschijnlijk aardig van zijn taak heeft gekweten. Opa. Wat staat voor de Onafhankelijke Partij Alkmaar en waar een tweetal wethouders een belangrijk deel van de koers weten te bepalen. Geen oog schijnen te hebben voor de cultuur die in en rond Alkmaar een rol speelt, maar zich meer schijnen te richten op de economische gevolgen die zich mogelijk in Alkmaar e.o. voordoen. Overstad als typisch voorbeeld en het Canadaplein wat zich opmaakt om als een groen baken zowel de Bibliotheek, het Stedelijk Museum en Artiance met daarbij het Taqua Theater De Vest in de vaart der volkeren omhoog te gaan stuwen. Herstructureren in zekere zin. Terwijl Hoek’s hoveniers grasmatten uitrollen, bomen zowel kappen als planten en de illusie verkondigen dat, op termijn, dit een bruisend plein zal gaan worden. Het moet echter eerst slechteren wil het beteren, een uitgangspunt wat ik niet altijd deel. Ik mocht wat foto’s maken. En die foto’s geven iets aan van de verandering die zich voltrekt. Niet direct de schoonste foto’s maar dan nog blijft er iets voor het nageslacht bewaard. Natuurlijk blijft het discutabel wie ik hier uiteindelijk een genoegen mee doe…


IMG_1056 (1)


IMG_1059 (1)


IMG_1060
Neem mezelf maar als uitgangspunt. Ik doe er mezelf een genoegen mee en dat is dan dat. Vandaag had ik weer de gelegenheid om de voortzetting vast te gaan leggen, er werd vandaag gewerkt, maar ik betrapte me erop daar juist vandaag geen behoefte aan te hebben. Het zal straks wel weer met de nodige woorden worden geopend door die eerder nar voren gebrachte wethouders. Die zich op de schouders zullen gaan kloppen dat zij met een minimaal bedrag een maximaal binnetuinachtig plein voor de burgers van deze stad hebben weten te bewerkstelligen. Misschien wel vergezeld zal gaan met een herinneringsplaquette. Of eenvoudig weg een plakkaat. Waar weersivloeden dan weer van betekenis kunnen zijn en niet veel later de vergetelheid zijn werk doet. De laatste dag van april. Ietwat anders dan vele voorgaande jaren. Waar momenteel zelfs de herinnering aan Juliana naar de achtergrond verhuist…


IMG_1088 (1)