ver vreemd end

Vreemd. Vervreemdend. Angst. Beangstigend. Angstaanjagend. Medicijnen. Hallucinaties kunnen worden onderdrukt. Met pillen. Speciale pillen. Neuroleptica. Antipsychotica. En alles wat volgens DSM V nog meer in aanmerking kan gaan komen. Geestig. Begeesterend. Peppers. En downers. Van boven naar beneden en dan de lange klim. Naar boven. Boven jezelf proberen uit te stijgen. De val. De valkuilen die zich voordoen. De randen van de afgronden, waar je langs probeert te scheren. Gelijk een vogel met dit keer lamme vleugels. Het storten der aarde. Het ter aarde storten. En dan maar wachten. Eeuwig wachten desnoods. Zeker wanneer je in een natuurbegraafplaats onvindbaar bent opgeborgen. Je niet druk hoeft te maken omtrent die levensvraag: wat laat ik na”! In de regel weinig en voor het overige deel hooguit een vraagteken. Wie was ik” Wat was ik” En wat heb ik gedaan”! Dat wordt anders wanneer kunst om de hoek komt kijken. Kunst. Voor sommigen geen kunst aan, voor anderen stomweg een kunstje. Grote kunst en kleine kunst. Kleinkunst volgens de deskundigen. Grote kunst kent hordes bewonderaars. Kleinkunst een enkeling. En dat levert weer iets anders op. Miskenning, afgunst, jaloezie. Hetgeen een derde verbijsterd. Want die derde verstaat de kunst. De kunst van het zien en daardoor de kunst van het kijken. Ik stond erbij en keek ernaar. Bij Henk. Bij Vronie. Bij Pauline. Een drietal namen waar ik toch heel bewonderend naar heb mogen kijken, waar ik wat mee doe op deze dag. Vandaag de dag. De afgelopen vrijdag. En die afgelopen vrijdag…


IMG_0347


IMG_0352


IMG_0354


IMG_0360


IMG_0375


IMG_0377


IMG_0383


IMG_0384


IMG_0405


IMG_0408