ver jaar dag

16.52 u. 29 jaar geleden. Marlies wordt geboren, ik zit op haar geboortekamertje dit bericht te schrijven. Ook de geboortekamer van Ellen, die haar voorging. Ook die tweede oktober kenmerkte zich door een stralende zon, een temperatuur die deed denken aan de zomer die overging in een herfst, de herfst van 1986. Ons beider ouders leefden nog, werden wederom grootouders en wij waren heel gelukkig. Geluk gekoppeld aan het ouderschap. Geluk ook dat in de regel van het leven komt en gaat, tevredenheid dat een deel van de tijd weet te vullen en de dagelijkse gang der dingen voor het overgrote deel behelst. De dagelijkse, doodgewone dingen waarbij werken, het huishouden bestieren dan wel alles dat zich voordoet in een mensenleven de norm van leven schijnt te zijn. Naar school gaan, eten, genieten van elkaar, de verschillen van mening en de opvoeding die een wezenlijke rol spelen. Vakanties, en het groter groeien, het ontdekken van wie je bent, wie wij zijn en hoe wij elkaar proberen te verstaan. De verrassingen die zich voordoen, het ontwikkelen en het maken van keuzes in welke hoedanigheid dan ook. De leeftijd die voortschrijdt en het besef dat je als ouder alleen maar ouder wordt. Dat wezenlijke dingen die toen van belang waren achteraf misschien minder wezenlijk waren vanuit het perspectief dat zich nu aandient. Tijd die ook toen de neiging vertoonde om tussen de vingers weg te glijden, alleen…
Nu ben ik 68, ouder dan mijn vader mocht worden. Ria de 60 is gepasseerd, Marlies getrouwd met Sabine, in een eigen appartement vertoeft, Ellen en Dennis elkaar hebben gevonden, ik met pensioen, terwijl Ria nog steeds haar werkzaamheden in het ziekenhuis vervult. De moeite van ons samenzijn en de troost dat wij kunnen genieten van ons kroost. Nazaten, en ook de wetenschap dat deze tak van de familie Pijper gedoemd is om uit te sterven. Eigenlijk eem weg naar het einde, een einde dat ons allen uiteindelijk wacht. Maar voorlopig is daar deze dag. Vanavond gaan wij dat in kleine kring vieren. En ben ik trots. En dankbaar. Dat wij daar ook op deze dag getuigen van kunnen zijn. Een blik in het nu, terwijl gisteren… Foto’s getuigen van die momenten, in Prez, in de Vogezen, in de Ardennen, in Abjat sur Bandiat, de regengordel van Nontron dan wel de tenten die werden opgezet, de plas die Marlies niet meer op kon houden omdat ze zaten te gieren van het lachen in onze Caravan. Kaarten met Tim en Rick, Nicky die mee mocht naar Belgie en een tijdlang spoorloos was op die camping aldaar. En dan te horen dat juist Nicky vandaag bij Marlies op haar verjaardag is…
Hieperdepiep hoera, terwijl Marlies morgen aan haar dertigste levensjaar gaat beginnen…