ver bor gen


iGer.nl
‘Merkwaardig, hoogst merkwaardig.’ Al hetgeen wat schuilgaat onder de oppervlakte van een bepaaldelijk zijn. Althans, indien JU de tijd neemt om bij al die aanwezige verschijnselen een moment stil te staan. Want wat valt er zoal te doorgronden” Indien ik mij weer eens vrolijk en gedegen uitleef met deze letterzetterij, niet in de gelegenheid ben om een ouderwets potje te gaan scrabbelen, of een woord te raden waarbij de galg steeds angstaanjagender vormen begint aan te nemen. Iedere keer opnieuw de klinkers uit de kast te trekken, in plaats van eens met wat mede klinkers te gaan strooien. Want als iets klinkt kan het haast niet anders dan dat een medeklinker zacht begint te brommen.


iGer.nl
Neem nu een woord als eer. Voor JU het weet is dit een beer! Een berin! De Beringstraat. De beer in gaat. De huid niet eerder verkocht kan worden. Een bruine huid. In bruin isse. Of is dit nu weer Bruinisse”! Of met die bruine beer in conclaaf gaan. Het gevecht aangaan en de trots indien die bruine beer het onderspit delft. Of heeft gedolven. Aanspoelt door weg te spoelen. En daarbij huid en haar verliest. Toch geknipt.
De telefoon die gaat. Bericht uit Darmstadt. Een zusterplaats van Alkmaar. Ja, darmstad! Of in bad gaan in Bath. Maar dat ligt dan weer in Engeland, een land heel ver over zee. Want wie gaat er mee” Zoals die witte zwanen zichtbaar zijn en de zwarte verdwijnen in de nacht, behalve in Beverwijk. Of in Goes. Want daar zat zij op de kant, terwijl hij niet veel beter wist te doen dan zijn vleugels op te zetten en net te doen alsof hij haar niet gezien had. Een beetje het hof maken en dan doen alsof zij haar veren loopt te poederen. Want zij bleef maar bezig. Wat kun je anders met al die DA, Douglas en Ici Paris winkels in de buurt. Om de hoek de Etos, Kruidvat en de Tuinen. Om over Yves maar te gaan zwijgen.


iGer.nl
Een stadje in, een stad door en de stad weer uit. Vestingwerken en hele slanke molens, In wit, in zwart, met steen gewit, vaak stilstaand soms ook draaiend en een landschap wat in de verte aan Noord-Holland doet denken. Eindeloze akkers, een verdwaalde tractor, een combine, een maisveld aan het gelen. Zonnebloemen als afscheiding, laag veengrond en vee in alle kleuren. Wit en chocoladebruin, zwart wit bont, wollige schapen en kaalgeplukte schapen, een vaart, een kanaal, een weg doorklieft de velden. Bomen verscholen bij elkaar, laag struikgewas en weer wat hoger, duinen aan de kust van Domburg basalt in Zoutelande. Het land waar de bolus leidt tot de beste bolusbakker. Zijn bolussen zijn reeds vroeg uitverkocht. Het Zeeuwse meisje wat zich verschuilt achter de luiken” geen cent teveel! En wij vergapen ons.
Maar dat was Zeeland een jaar geleden. Nu waren het de tripjes naar de dollen in het Pesthuys en het intellect wat zich in Leiden voordoet. Waar de Rector Magnificus zich mag verheugen in 435 jaar Universiteit. Als dank voor het overleven van dat beleg. Hutspot, haring en wittebrood. En Alkmaar dit moet doen met een Victorientje. Een lauwerkrans jaarlijks om haar rechterarm die er dan weer een tijdje tegen kan. Indien die niet door vandalisme wordt overweldigd. Afgerukt. Zomaar weer een jaar voorbij. Een jaar waarin de mosselen zich goed lieten smaken. En nu een poging doen zich van een nog betere kant te laten zien. Althans in Wijk aan Zee. Met een pannetje mosselen voor twee. Waarin Sonnevanck door witlof en witbier de smaak nog intenser weet te maken. Er wat verdwaalde zandkorrels aan toevoegt.
Een jaar waarin het ander passeerde in ruil voor het een. En ik de tijd neem om daar, met ietwat andere ogen, tegenaan te gaan kijken. Dingen in een andere context probeer te zien. Want het woeden van de hele wereld heeft geregeld plaats in mijn hoofd. Als de afgelopen dagen. En de nachten” Veelal slaap ik goed!

VERBORGEN

Ik ben

een lettervreter

vernietig

op mijn woord

zinnen, lage lust

verplettert

ben belust

op gulden gaven

roem en aanzien

waardering

bovenal;

schrijf verder

dwing het duister

diep in mij

verscholen

dal:

Voor wie het weet

zo zal het

klinken.

De woorden ‘merkwaardig, hoogst merkwaardig’ woorden van Charles C.M. Carlier, ooit een alter-ego van Havank en momenteel nieuw leven ingeblazen door Thomas Ross. Dus mocht er sprake zijn van enig plagiaat: het moge zo zijn!


iGer.nl