Vastleggen, loslaten & kwijtraken.

Het blijft wat tegen de tijd opboksen, hoewel mijn naan geen Badr o.i.d. is. Maar het ziet ernaar uit dat het gelukt is: een volgende reeks visitekaartjes is onderweg. Met een herhaling van Panta Rhei II, geeft dit iets weer omtrent de beweging die ervoor zorg draagt dat ook dit keer ‘alles stroomt.’ Je dient jezelf nu eenmaal met iets anders te verwennen… Een open deur inderdaad en dat die deur vandaag open ging had een tweeledig doel. Spullen die het huis verlaten en de opdracht van het fotocafe. Verzamelen en het afscheid nemen van overbodige materie. Vastleggen was het credo, hetgeen mij tot de volgende woorden bracht: ‘vastleggen, loslaten & kwijtraken.’ Hetgeen resulteerde in een volgend fotoboek. Dus kan het een weer uitzien naar het ander. In die zin dat waar sprake is van een kwijtraken daar weer wat anders voor in de plaats komt. Zo raak ik, in wezen, nooit van mijn spullen af. Ik doe het er echter mee. En waar de plaatjes dit keer op slaan, laat zich makkelijke raden: dat wat onderweg is om weg te gaan, en dat wat voorlopig behouden blijft onder de titel ‘dat nog even niet!’ En kijk niet vreemd op dat dit met name circusmodellen betreft…


img_6015


img_6016


img_6022


img_6024