Vanzelfsprekend bijzonder uitzonderlijke.

En dan komt er die beruchte kink in de kabel, of liever gezegd schiet de spit in de rug. Is er sprake van een langzaam bewegen, er een gerede kans dat de pijn in hevigheid toeneemt en de toestand zo belabberd is, dat er sprake kan zijn van onthoudingsverschijnselen. In die zin dat zitten nog wel gaat, dat opstaan beduidend moeilijker is en dat er geen sprake kan zijn van de een of ander vorm van een uitstapje. Dan dien ik terug te grijpen op een plan B en het is dan wederom die samenloop der dingen die ervoor zorgt dat ik een uitnodiging krijg om te gaan lunchen. Nu ben ik niet zo’n luncher, niet in de laatste plaats doordat mijn voorkeur in de regel uitgaat naar een smakeloze zachte kadet met daarop een bruin gebakken kroket vergezeld van een alcoholische versnapering in de vorm van een bier, hetgeen voor mij het ultieme lunchmoment van de dag kan gaan bepalen. Maar daar komt morgen verandering in! Morgen ga ik daarvoor. Morgen laat ik kaas wel maar kroket niet van mijn brood eten. Morgen draag ik er zorg voor dat… het meestal met goede voornemens gepaard gaat maar dat die goede voornemens ook weleens de neiging vertonen om bij het voornemen te blijven. Neen, ik weet wel wat ik niet wil maar meestal wel wat ik wel wil. En dat is het vorenstaande. Nu heb ik een vriend die het heeft verstaan om de dagen die wij met elkaar doorbrengen onder de noemer van cultuurtutten met elkaar door te gaan brengen. Veelal gaat dit vergezeld van een museumbezoek, nadat wij allereerst in de eerste klas van een spoorwagon hebben plaatsgenomen. Meneer heeft een zeker dedain en ik ga vorstelijk in zijn suggestie mee. Dat de stoelen op zich niet zoveel van de tweede klas verschillen, de kniesoor die in mij wakker word laat zich meerdere malen ringeloren. Het is nu eenmaal niet tegen dovemansoren gezegd. En om dat karakter vandaag wat meer smoel of laat ik liever het woord gestalte te gaan geven zijn het een viertal foto’s die in Den Haag voor mijn lens kwamen. Van de man over wie het vandaag gaat: een zekere Jan. en die jan verpoosde zich in een zaal waarin een werk van Schiele te bewonderen viel, waarbij de opvallende gordijnen dit keer van de expositie deel uitmaakten. En Klimt. Alwaar ik mij wederom boog over de vele honderden flesjes die daar waren uitgestald. Maar die beelden zal ik je dit keer besparen, omdat deze beelden al eerder de revue zijn gepasseerd. Met een andere vriend. En wanneer ik stel dat ik deze vriendschappen hogelijk koester, is ook dit keer geen woord ongelogen. Vrienden, dank dus voor dit vanzelfsprekende bijzonder uitzonderlijke!


IMG_2508


IMG_2509


IMG_2515


IMG_2516