Vandaag gericht op morgen!

Nu weet ik wel dat het niet altijd pais en vree kan zijn, dat horen, zien en zwijgen niet alleen aan aapjes is voorbehouden, dat neemt niet weg dat horen niet altijd overeenkomt met wat de spreker bedoelt te zeggen, laat staan dat luisteren ook een eigenschap kan zijn die de welwillende luisteraar op het puntje van zijn of haar stoel brengt, dat neemt niet weg dat de beide gedichten die ik vandaag aan dit medium toe ga vertrouwen mogelijk wat drempels zal weten weg te nemen. Een lange zin om de gedichten die ik vanavond met de leden van de dichterskring Alkmaar ga delen, nu alvast de wereld worden ingestuurd. Dan heb ik voor vandaag mijn zelf opgelegde taak volbracht en kan ik me weer gaan richten op morgen!

LUISTER JE”

We hebben allemaal

wel wat te zeggen

te vertellen

zoals dat heet

hoe goed het is

en even later

het schrijnend leed

de tijd verdreef.

We kunnen allemaal

wel wat bepraten

communiceren

zoals dat heet

contacten met de ander

en toen en nu en straks

de plannen maken.

We kunnen allemaal

wel wat fluisteren

roddelen

discreet achter een rug

konden we allemaal

maar luisteren

het ik

even opzij

het oor te leen

aan die ingetogen

ander.

STOEIEN.
Als jonge honden stoeiden zij
in het blauwe water
van het uitgestrekte strand
ontdekten zij dat de afstand
tussen beiden groter was
dan de zee
die continenten scheidde.
Amr, 03-0102018, wik.