Uniciteit, een unicum!

Het heeft iets dubbels: aan de ene kant een beetje ‘geile op je eige’ en de andere kant een zekere gene ten aanzien van dat wat je van jezelf blootgeeft. De noemer is echter duidelijk: ‘Van Binnen’ is de titel van een interviewserie, zaterdag op deze plaats, met boeiende persoonlijkheden uit de regio. Fotograaf Rick Akkerman legt die op zijn eigen manier vast. ‘Zwart-wit en rauw, het unieke van elk mens apart.’ En dan komt aanstaande zaterdag mijn naam op het middenblad te staan. Met mijn eigen zwart-wit rauwe kop. Eigenlijk moet ik daar niet aan denken om mijn kop in de courant te zien, aan de andere kant ben ik wel weer nieuwsgierig hoe ik eruit zal gaan zien. Wanneer ik echter stel dat ik daar meer dan voldoende vertrouwen in heb, lieg ik ook dit keer geen syllabe. Een openhartig gesprek is daaraan vooraf gegaan. Met Winnie van Galen. En wat ik heel prettig vond was het feit dat er geen vooraf bedachte vragen werden gesteld. Waardoor ik de gelegenheid kreeg om zelf met zaken naar voren te komen om niet veel later te ontdekken dat er sprake was van een diepte-interview. Hoewel dat, wanneer ik deze woorden schrijf, wat pedant kan overkomen. Maar enige pedanterie is ook mij niet vreemd. Wanneer de ander nalaat jou te kietelen, kun je dit hooguit zelf gaan doen. Hetgeen bij deze… neen, heel bijzonder en heel prettig om aan de ene kant terug te blikken wat elementen zijn geweest die mij hebben gevormd tot wat ik ben, Wik, de andere kant om vrij dwingend te kijken naar meningen die ik ben toegedaan. Welke plaats en welke positie ik op dit moment van mijn leven inneem. Een terugblik en zekere pretenties die mijn keuze ooit voor de psychiatrie gestalte hebben gegeven. Het op zoek gaan naar grenzen, het ontdekken door de ander wie ik ben en de keuzes die daar weer het gevolg van zijn geweest. Waarbij leven, de wereld en de hang naar dit leven, mijn leven, als een ware levensader door dit geheel gelardeerd zijn geraakt. Een vraag als ‘hecht je aan het leven’ is de sleutel van de deur die veelal in andere situaties gesloten blijft. Jezelf bloot geven, en niet te beroerd zijn om rekenschap te geven van de dingen die je niet alleen denkt, maar ook doet dan wel nalaat. Je eigen persoon ter discussie stellen en juist door dit te doen een veronderstelde zwakte sterker te maken. En of dat zo wezenlijk van een ander persoon verschilt, die vraag laat ik bewust aan mij voorbijgaan. Ja, ik ben uniek en heb ook die overtuiging, ja ik verschil van de ander maar beter is te kijken naar de elementen die overeenkomen. Juist dan kan een ontmoeting plaats vinden. Dan vindt die ontmoeting ook plaats. En kijk ik met een goed gevoel op die ontmoeting terug. Met Winnie van Galen. Journalist staat op zijn kaartje. Maar naar mijn idee een mens in wie ik die eerder genoemde overeenkomsten mocht ontdekken. Waardoor dat ‘unieke van elk mens apart’ behoorlijk wordt afgezwakt. Want wanneer wij de discussie zouden gaan voeren met als uitgangspunt het uniek zijn van ‘je eige’, bestaat de kans dat een grote, langdurige stilte het gevolg daar van kan zijn. En dat kan niet de bedoeling zijn, hoewel…


IMG_0650