Uitschakelen ICD

Het mogelijke doen wij direct, het onmogelijke duurt iets langer. Een uitspraak waarover is nagedacht. Een uitspraak ook die een bepaalde verwachting weet te koesteren. Een uitspraak die, in de regel, de toekomst van een positief tintje weet te voorzien. En dat in een tijd dat het voorjaar er alles aan doet om de winterdepressie te gaan vervangen. De winterblues tracht te verjagen en een wat glanzerder tijdperk voor te stellen. Het doffe en enigszins duffe deel van de afgelopen periode nar de achtergrond te dringen. Want er spreekt hoop uit. Maar het zal niet de eerste bloem zijn die in de knop is geknakt. Misschien komt de hoop tot furore wanneer nog een aantal knoppen het loodje heeft gelegd. Maar dat is inherent aan de huidige tijd, het huidige weer en het gesternte waaronder wij nu verkeren. Waaronder ik verkeer. En met mij vele anderen. Anderen die misschien de wanhoop nabij zijn. Anderen waarbij het onomkeerbare zich voordoet. De vlucht op weg naar een voorspelbaar einde. De plek die wij nu nog niet kennen, maar die ons allen wacht. En dat wachten…
Uitschakelen van de ICD in de laatste levensfase.
Een recent onderzoek van de Amerikaanse en Europese hartritmeverenigingen hechtten veel belang aan de communicatie tussen de zorgverleners en de patient met betrekking tot het uitschakelen van de ICD tijdens de laatste levensfase. Ook de Nederlandse Vereniging van Cardiologie heeft voor zorgverleners een richtlijn ‘ICD/pacemaker in de laatste levensfase opgesteld. Een belangrijk aspect in deze situatie is het perspectief van de ICD-drager. Daarbij valt te denken aan vragen zoals: zijn ICD-dragers op de hoogte van de mogelijkheid om de ICD uit te schakelen; wanneer moet informatie daarover worden verstrekt; hoe staat de ICD-drager tegenover het uitschakelen van zijn ICD” Al deze vragen vormden de basis van het onderzoek naar het perspectief van de ICD-drager over het uitschakelen van de ICD in de laatste levensfase. Daarin stonden al of niet bekend zijn met het onderwerp en de wensen van de ICD-drager centraal.
Het onderzoek bestond uit een vignet (situatieschets) met bijbehorende stellingen, een zestal vragen om de kennis en de wensen van de ICD-drager met betrekking tot het uitschakelen van de ICD te peilen en drie verschillende vragenlijsten die onder andere bedoeld waren om de mate van angst en depressie te meten. Daarnaast waren er een viertal stellingen met betrekking tot het uitschakelen van de ICD met de bijbehorende ‘voors & tegens.
Maar die bewaar ik tot morgen. Tenslotte geeft dit artikel mij de mogelijkheid om juist deze zondag over na te gaan denken. En dat de informatie uit het STIN-journaal van 30 januari 2014 afkomstig is. Waarvoor hartelijk dank!