Uit Vrije Wil

Verwacht niets van mij. Dan kan het hooguit meevallen. Of, in het allerbelabberste geval ronduit tegenvallen. En een tegenvaller laat zich, uiteindelijk, door de omstandigheden wel weer inhalen. Vaak door de omstandigheden waaronder te vergoelijken, excuses naar voren te brengen die er wel degelijk toe doen, dan wel de tijd de gelegenheid te geven de omstandigheid door de actualiteit in te laten halen. De orde van de dag de regelmaat van de chaos te reguleren, en over te schakelen naar de voorspelbaarheid waar onder van alles doordraait. Juist daar schuil dan weer het gevaar: ‘waar onder alles door draait.’ Gelijk de wereld zoals dit ogenschijnlijk lijkt. Waar de discussie echter een tol begint te eisen. De voorkant die de achterkant geen goed doet en de achterkant die tracht de voorkant in de schaduw te stellen. Nog te volgen dit betoog” Ook dat betwijfel ik.
Waar gaat het vandaag om” Een artikel uit de krant wat al eerder mijn aandacht mocht opeisen.
‘Zelf bepalen wanneer het leven voltooid is’. Kamer bespreekt initiatief tot stervenshulp.
Euthanasieverzoeken worden steeds vaker ingewilligd. Het gaat belangenvereniging ‘Uit vrije wil’ nog niet ver genoeg. Deze week bespreekt de Kamer haar initiatief om stervenshulp te bieden aan ouderen voor wie het leven ‘klaar ‘is.
Toen Yvonne van Baarle (69) meer dan 10 jaar geleden haar ouders verloor, was ze onthutst. ‘Ontluisterend’, vond ze de omstandigheden waaronder dat gebeurde. Haar vader zat zwaar dement in de gesloten afdeling van een psychiatrische inrichting, haar moeder koos na een hersenbloeding voor de dood door te stoppen met eten en drinken. “Het was een situatie waarvan ze zelf altijd hadden gezegd dat nooit te willen. Maar het was niet gelukt dat te voorkomen”, vertelt ze. Van Baarle werd er opstandig van. “Ze hadden graag thuis willen sterven, maar eenmaal in handen van de gezondheidszorg verloren ze alle zeggenschap.”
Na de dood van haar ouders bleef door haar hoofd spelen dat het anders moest. Ze richtte de initiatiefgroep ‘Uit vrije wil’ op, die zich inzet voor een waardig levenseinde voor ouderen die hun leven voltooid vinden.(Suggestie: zoek onder ‘drion’ in www.wikswegen.nl en lees daar, onder nummer 6247 mijn bijdrage en mijn ondertekening van dit initiatief). Het zal ook toen een samenloop zijn geweest dat ik op dat moment nog 62 jaar was en het bouwjaar (19)47 reeds jaren met mij meedroeg… Dit echter, wederom, terzijde.
Van Baarle, voormalig secretaris van de Raad voor de Kunst, boorde haar netwerk aan om aandacht te vragen voor Uit Vrije Wil. Bekende Nederlanders als Hedy d’Ancona, Dick Swaab, Paul van Vliet en Jan Terlouw traden toe. “Mies Bouwman heeft het wel heel mooi verwoord. Die zei: “je wilt toch niet dat mensen ongelukkig eindigen”” Hun leven lang hebben mensen belangrijke beslissingen genomen, maar over hun eigen dood hebben ze niets te zeggen. Uit Vrije Wil kwam zelf met een door 117.000 handtekeningen ondersteund burgerinitiatief, dat straks door de Tweede Kamer wordt besproken. In de ogen van ‘Uit Vrije Wil’ voldoet de huidige Euthanasiewet niet.
Voorop in het burgerinitiatief ‘Voltooid leven’, zoals het officieel heet, staat het zelfbeschikkingsrecht. “Een medische grondslag is niet nodig, vinden wij. Er hoeft geen dokter aan te pas te komen. Het is aan de oudere zelf om te bepalen of hij het genoeg vindt. Wel is er een rol voor een stervenshulpverlener, een nieuw beroep. Die helpt bij het sterven, en beoordeelt of is voldaan aan een aantal criteria. Niet of er sprake is van ondraaglijk en uitzichtloos lijden, zoals nu in de Euthanasiewet staat, maar of het verzoek om hulp bij zelfdoding vrijwillig, weloverwogen en duurzaam is.”
Aldus verwoordt Koos van Wees het interview dat hij met Mw. Van Baarle mocht voeren.
Het is, wat mij betreft, nog niet te laat om mij, zodra ik de 65 behaal, juist die ‘pil van drion’ te overhandigen. Het geeft mij de mogelijkheid om heel bewust, na een zorgvuldig ‘wikken & wegen’ zelfstandig afscheid te mogen nemen van mijn leven. Oftewel zelf over mijn geheel eigen zelfbeschikking te beschikken. Maar ik betwijfel of deze wens in vervulling gaat…