……ent….


iGer.nl
Ik heb de neiging mij wat buiten de gebaande paden te begeven. Nu ben ik daar niet rouwig om, maar soms het het tot situaties leiden, waar ik niet direct aan heb gedacht. De opdracht is namelijk, bij nader inzien, geheel en al duidelijk. Ik stond er niet direct bij stil en probeer mezelf wederom op kosten te jagen, hetgeen ook dit keer weer zal lukken. Daarnaast merk ik dat de opdracht van Erik mij eenduidig geheel in zijn greep heeft. Want waar ik naar kijk als ik zie wat ik zie doet denken aan een systeem waarbij herhaling in mijn geval een grote rol speelt. Gelijk ik in mijn leven veelal les heb mogen geven in een bepaalde mate van herhaling, echter iedere keer vanuit een ietwat andere invalshoek, waardoor sprake is geweest van een bepaalde mate van sequentie. En om die mate blijft het draaien dit keer. Om morgen te eindigen met een voorspelbaar slot en ik de hoop uit spreek dat, door de daaropvolgende dagen die zullen volgen, alsnog een draai aan een andere invulling kan worden gegeven.
Prachtige volzinnen die de ledigheid onder des duivels oorkussen proberen te verbloemen. En door gevat met enigszins bloemrijke taal links en rechte de oren te gaan wassen, ben ik ik staat om mijn weg te vervolgen. Gaandeweg wordt het immers steeds duidelijker waar abstractie eindigt en concretisme begint. Waar mijn Delletje dan weer zonodig met golfjes tevoorschijn komt. Want ook ik apprecieer mijn Dell. Gelijk menig schrijver mogelijk met zijn Mac wat minder uit de voeten kan dan met de simpelheid van de eenvoud. Gelijktijdig hoop ik dat ook dit creatuur in staat is om te gaan multitasken. Wat mij niet lukt is mogelijk dit wezen gegeven. Eens kijken hoe het ervoor staat…
Niet geheel volgens mijn verwachtingen. Gelijk de letterbeoefenaar niet gelijktijdig met een veelvoud van handelingen op te zadelen. Zadelpijn behoeft nu eenmaal geen nadere toelichting. Gelijk toeval logisch schijnt te zijn. Althans, woorden uit de mond van het wonder opgetekend. Want verwonderlijk blijft het wanneer nummer 14 weer eens geciteerd wordt. En dat wordt’íe!
Verwonderlijk is het ook, althans in mijn ogen dat geenszins sprake is van een mate van compilatie, terwijl het antwoord steeds duidelijker wordt. Waar ooit een gegeven als uitgangspunt diende. Laat ik helder zijn: na deze dag nog een dag te gaan. Mogelijk dien ik je nu reeds voor te bereiden op een mogelijke teleurstelling die je te wachten staat. Het is dan ook de eenvoud van toen die zorg droeg dat ik die fout mocht maken. En dit keer ook heb gemaakt. Mijn excuses in deze. En dat ik mijn hoofd deemoedig buig omtrent die feilen mijnerzijds, het zij gezegd! Of is het dan toch nog het zei gezegd”! Zie maar, ik zei het toch tegen haar zij!


iGer.nl