U ZOU ZOMAAR KUNNEN…

ZOU ZOMAAR KUNNEN staat nergens voor en slaat nergens op. En toch heb ik deze titel aan een tweetal fotoboekjes toevertrouwd. Maar stel je nu eens voor dat het wel degelijk op iets slaat” Alsof het iets zich in beeld laat vangen. En ook dat betwijfel ik ten zeerste. Zo schreef ik ooit een gedicht dat doet denken aan staccato zinnen. Zinnen en niet zingen, waarbij de aanwijzingen als zodanig de punten proberen aan te geven aan dat wat mijn oog zag en wat de woorden aan verbeelding weg lieten. Of misschien was het wel andersom, dat de woorden met mijn verbeelding aan de loop zijn gegaan. Ook dat ZOU ZOMAAR KUNNEN. Hetgeen iets aangeeft waar ik vandaag melding van ga maken. Juist dat gedicht eenvoudigweg getiteld U. U Rood, / wit zwart / kleuren / die / mijn hart / hard raken. // Zij beweegt / in het licht / van de lantaarn, / nadert de trein / schreeuwt het uit / opent, uitgelaten / grijze deuren / kiest zij de trap / en koerst / naar boven. // Opgelucht / steek ik een / shaggie aan / en verlies / haar blond, / opgetiste haar / geen moment / waarop / ogen / om herkenning / vragen. // Haar buurman / gluurt, / omzichtig achter / zijn krant / vandaan. // zij reist alsof / de trein zich / zoevend over / de ijzers waagt, / het land, / in schemerduister / onthult vaag / het geheim / mysterie, / dat mij plaagt. // Ik ken haar / niet / van het moment / dat zij / op station Noord, / haar hakken / klakken / op ‘t perron / voor zij / voor mij / van de roltrap / gaat. // Haar sjaal, / steenrood / kleurt als een / bloedvlek in / een zee van kleren / beweegt zij / in het zwart, / haar blonde / opgetiste haar, / gracieus / bewegen van / haar zwart, / benylonde / benen. // Haar armen, voor zich / geborgen is zij / onkwetsbaar in / de menigte / die wijkt en / haar / ontwijkt.// Zonder omkijken / volg ik haar, / als toeval / mij / ‘s avonds haar / weg / doet kruizen. // Ik ken haar / van / die ochtend / in het duister / van de dag / heeft zij ook / deze dag / ergens / verloren.// Zij ontroert / mij / maar ik kan / dit gevoel / nergens / plaatsen, // IK /// spreek haar aan / noem geen naam / en laat dit // zijn // voor wat het is… // Zo zie ik U // niet / 1 keer in de week / maar / 2 keer in acht dagen. //
En ook dit ZOU ZOMAAR KUNNEN ware het niet dat dit alreeds heeft plaatsgevonden in 1992, toen het nog mogelijk was om in de trein te ROKEN! Ook dat zou zomaar weer eens kunnen kunnen…


IMG_1583


IMG_1587