tussenstation deel vier en slot


iGer.nl
Wonderlijk hoe snel de delen zich weer tot een geheel weten te ontwikkelen. Want met de wetenschap van vandaag had ik gisteren kunnen bedenken om de woorden van nu mogelijk op een ander moment te gaan onderbreken. Dat heb ik echter niet gedaan! En dat heeft dan weer te maken met de keuze die zich eerder voordeed. Terwijl juist dit een document was wat viel te overzien. Edoch in ditzelfde moment zorgdraagt voor een moment van stilstaan. Stilstaan bij het feit dat ik Titje! Alreeds twee jaar met mij meedraag. Dat Titje! in die tijd verschillende keren de landsgrenzen is gepasseerd. Niet buitensporig veel, maar toch…
En dat met ingang van vandaag een volgend pilletje achterwege kan blijven. Geen acetylsalicylzuur meer voor mij. Want als bloed verdunt en dit nog een keer plaatsvindt, kan er sprake zijn dat mogelijk in een geval van bijvoorbeeld een maagbloeding dit tot een ernstige situatie kan gaan leiden. Zou kunnen gaan leiden indien er geen sprake is van een maagbeschermer. En dat impliceert dan weer een pilletje erbij. En hoe truttig ik dit ook vind, een pilletje eraf is mij nu liever dan dat pilletje erbij. Want eigenlijk had ik dat pilletje erbij dan al een tweetal jaren dienen te slikken. Wonderbaarlijk eigenlijk wel weer dat een opmerking bij de apotheek mij op dit spoor heeft gebracht. En waarbij ik een voorgaand keer heb nagelaten die expliciete vraag toen te stellen. Waaruit blijkt dat mijn blonde haren ziet zoveel verschillen van mijn huidig grijs…
ook nu weer genoeg gezwamd! Ik weet dat juist de vochtigheidsgraad van deze zomer ruim voldoende is om de schimmels van de herfst koortsachtig aan het werk te zetten, dat her en der een paddenstoel op het punt staat om uit de humus te gaan schieten en dat de zon steeds eerder ter kimme neigt, de zon nog wel probeert te branden maar langzaam aan steeds minder presteert, dat de wind vlagen kent waarin het wat guurt en dat de lichten steeds eerder aan de knoppen hangen en dat gezegd hebbende tot slot: vier en slot.
Hij had het, voor wat dat betreft, makkelijker dan zij. Zijn vrijheid beleving in zichzelf was bij de gratie van hen van wie hij hield, op wie hij kon terugvallen. Haar wereld leek groter, maar was daardoor beperkt en de logische stap deed zich dan ook voor.
Haar andere verliefdheid en de situatie waarin zij zat, leidde al snel naar die nieuwe situatie. Waren er voor die tijd zaken, die slechts in de geborgenheid van de natuur plaats konden vinden, nu kon zij zich heel nadrukkelijk met haar nieuwe partner manifesteren, wat zij dan ook met het grootste gemak van de wereld deed. De vissen waren aan hun omwenteling begonnen.
Ook dan maak je keuzes, soms heel vanzelfsprekend, soms niet veel meer dan een voldongen feit, een feit waar de ander zich uitsluitend bij heeft neer te leggen.
Het staat hier wat koel, het klinkt heel afstandelijk, maar zo afstandelijk en koel was het in werkelijkheid niet. Soms lopen diverse gebeurtenissen parallel, zo ook in deze situatie. De teleurstelling zorgde ervoor dat de ene drempel hoog, de andere laag werd. Naar haar toe werd de muur hoger, naar de man die hem het leven had geschonken werd de muur zo laag dat hij eindelijk de woorden “IK HOUD VAN JE” over zijn lippen kon krijgen.
De shit van deze situatie was, dat zijn tot dan toe verborgen tranen over zijn wangen rolden en er sprake was van een gelijktijdige dubbelheid, zowel het verlies van het een als de winst van het ander.
Ria en ik waren erbij, toen mijn vader, op een prachtige maandagavond op 6 juli 1987 om 21.35 uur in het Medisch Centrum Alkmaar, overleed. Zijn monitor stond nog aan en hij lag aan een waakinfuus. ‘s Middags was er nog een bespreking geweest, hoe nu, in deze ernstige situatie, verder te gaan handelen. Hoop was er niet meer; de septische shock had zijn weerstand tot het minimale teruggebracht. Op het moment dat zijn hart een opleving liet zien, wilde ik wegrennen. Ik deed een aantal passen, besefte dat ik hem in de steek liet. Wij hebben hem nog een goede reis gewenst, voor hij overging. Die nacht heb ik voor het laatst een familiegevoel ervaren; niet veel later kwam ik tot de ontdekking dat ik die nacht niet alleen mijn vader had verloren, maar ook mijn moeder en mijn ouderlijk huis was kwijtgeraakt.


iGer.nl


mors ultima linea rerum

sic transit gloria mundi