Tussendagen

Tussendagen. Die bestaan. Niet. Die bestaan wel niet. Dus bestaan die. Ze staan er nu eenmaal. Ergens daar. Waar” Ergens daar tussen! Niet hier, niet daar, maar waar dan wel”Ik zou het, bij God, niet weten. Hetgeen me dan op die tussen dagen brengt: niet tussen het een, noch terzijde van het ander. Gelijk de ene feestdag wordt afgewisseld door het weekend bijvoorbeeld. Ook iedere keer weer een vorm van feest: de zaterdagse boodschappen (voorzover de knip dit toelaat!), de in huis gehaalde versnaperingen, het kratje bier, de geest nog in de fles en Brood en Hazes vertwijfeld tweestemmig op de achtergrond. Waarbij de tweestemmigheid er alles aan doet om de stemming er in te brengen. Ook een soort van tussen. Niet direct er tussen in, maar wel in de wetenschap dat beiden ervan tussen zijn.
Donderdag en vrijdag: tussendagen. Momenten waarbij het feestelijke van de dis er zorg voor draagt dat er een sfeer van harmonie ontstaat. Hetgeen dan weer door de dingen van de donderdag wordt achterhaald. Misschien wel door die suggestie van Eric van der Burg.
VVD-wethouder: TWEEDE KERSTDG AFSCHAFFEN.
Tweede kerstdag moet worden afgeschaft en als reguliere vrije dag worden teruggegeven. Ook tweede pinksterdag en tweede paasdag zouden moeten worden geschrapt als collectieve vrije dag en een ‘gewone’ vrije dag moeten zijn, vindt de Amsterdamse wethouder Erik van der Burg (VVD). “Goed voor keuzevrijheid en economie”, twitterde Van der Burg gisteren. Op Twitter wordt wisselend gereageerd op het pleidooi van de wethouder, maar de negatieve reacties hebben de overhand.
Op zich geen verkeerde gedachte. Zeker niet in een tijd waarin velen al niet weten hoe met hun tijd rond te komen: bijstand, ww, wia en UWV doen er nu eenmaal van alles aan om het groeiende leger werkelozen een halt toe te roepen. Nu heb je een keer een aantal collectieve vrije dagen, wordt er gemorreld aan de mogelijkheid om tussendagen op te nemen. Geen tussendagen maar een enkele vrije dag, naar eigen believen op te nemen: of zou ‘de baas’ dit zonder enige vorm van overleg goed dienen te vinden” Neen!
In de wereld van vandaag is eigen vrijheid voor velen het hoogste goed. Mensen moeten zich kunnen ontplooien en mogen hun bestaan zelf vorm geven. Maar zonder saamhorigheid kan een individu zich niet ontwikkelen, verschraalt solidariteit en valt de samenleving uiteen. Er is nu meer dan ooit behoefte aan gezamenlijke waarden als basis voor vertrouwen. Sprak de Majesteit.
Daar gaat het momenteel, naar mijn idee, mank. Daar kan sprake zijn van een horrelpoot, zonder enige vorm van een horrelpiep. Daar komt het fenomeen van tussendag dan wel tussendagen, onder vuur te liggen. Want niets is de mens vreemd. In die zin dat afgunst en jaloezie nog steeds menselijke waarden vertegenwoordigen. Weliswaar van een bedenkelijke sausje voorzien, maar dan nog. Want als ik de tussendag aanschaf, valt mogelijke de tussendag van een ander spontaan in het water. Als ik werk naar vermogen en er ontstaat een onmogelijke situatie, bijvoorbeeld op eerste kerstdag, zou het zomaar kunnen dat ik dit de voormalige tweede kerstdag op mijn bord geserveerd krijg. Of doet zich de mogelijkheid voor eindelijk een derde kerstdag in het leven te roepen. Gelijk derde pinksterdag zo her en der in den lande gevierd wordt…
Schaf ze af! De tussendagen! Geef mensen stomweg collectief een week vrij! De nutsbedrijven varen daar wel bij. De Staat de Nederlanden blijft op koers en het pinnen zal tot schrikbarende hoogten stijgen. De beurzen vallen stil en de handel laat vrolijk op zich wachten. De economie wankelt een week om daarna dubbel en dwars het tekort te overstijgen. De banken staan te juichen: de bankiers evenzo. Zij zien hun bonussen verdubbelen. John en Anita, Henk en Ingrid, Toos en Henk dan wel Fokke en Sukke draaien overuren. En ik” Ik heb er geen last meer van: mijn dagen zijn immers al jaren tussendagen. Al weet ik soms niet waar precies meer tussen. Was het nou het weekend of had het iets weg van…