Tunnelvisie.

Zelfs ik maak weleens fouten! En dat klinkt weer eens lekker pedant. Ik kan beter stellen dat ik geregeld fouten maak, dingen over het hoofd zie dan wel in gebreke blijf. Ook ik ken het fenomeen van de leugens om bestwil, de doekjes voor het bloeden en de excuses die ik naar voren breng. Ook ik sla de plank nog steeds geregeld mis, weet de spijker niet te raken en houd er soms, tegen beter weten in, de moed maar in. Ga uit van de hoop opdat ik niet hoef te vrezen. Ook ik ben maar een mens, raak de draad nog weleens kwijt of steek de draak ergens mee. Laat staan dat ik me verschuil achter het credo: excuses voor dit ongemak, dat laat ik liever over aan de marktwerking wat door het openbaar vervoer wordt aangeboden. En voor de rest”! Niet geheel en al noemenswaardig. Dus wanneer je de hoop had om met een leuk, aangenaam dan wel een vrolijk bericht te worden geconfronteerd, vandaag laat deze smaakmaker het enigszins afweten. Er staan namelijk nog wat andere onderdelen op mijn programma, waar ik direct het hoofd over ga buigen. Ik mag zondag de voordrachtskunstenaars van de Dichterskring Alkmaar gaan presenten. En dat vereist nog het een en ander aan hoofdbrekens. Mijn gedachten bevinden zich, wat dat aangaande, enigszins in een tunnel. En ook dat komt me dit keer niet onbekend voor. Was het alleen maar door het feit dat veel meer mensen last kunnen hebben van een tunnelvisie…