Traditiorituelen


IMG_5942
Geen idee hoe deze dag gaat verlopen. Wel wat op het programma staan, maar dan nog blijft het in zekere mate spannend wat zich op deze dag nog meer voordoet. Een treinreis te goed, met de bus onderweg, beeldtaal in taalbeeld en de Kunstuitleen, een hapje misschien, een drankje daarbij en na afloop… op weg naar het feestelijk samenzijn van mijn schoonzus in Schagen. En hoewel er stemmen opgaan om de verschillende jaardagen aan de wilgen te gaan hangen, het sociale gebeuren verder in te ruilen voor de app’s, de smoelenboeken en het twitteren wat doet denken aan grote vluchten vogels in een onbestendige luchtruim, weet ik van geen wijken. Wat mij betreft houd ik dit gebeuren in ere, gelijk ik regelmatig ietwat tegendraads kan zijn. Tradities en rituelen: ik zou niet zonder kunnen. Maar dat ik van mezelf zal beweren dat ik traditioneel ben, neen. Gelijk ik vandaag wederom ten toon spreid. Want mijn blog zal doorgaan, tegendraads dan wel met de stroom mee. En dat daar geen druppel groene stroom mee gemoeid is, hoor je mij niet beweren. Ik merk daar immers niets van, gelijk ik zoveel andere dingen niet bemerk. Opmerkelijk toch”! En dan…


IMG_5953
is het zover. Heet Lien Miedema (directeur van de Kunstutleen Alkmaar) ons welkom en kondigt het inleidende praatje van Gosta Lodder aan. Hij gaat in op beeldtaal en taalbeeld dat tot een boekwerk heeft geleid. (Te verkrijgen bij de Kunstuitleen Alkmaar tegen de somma van vijf euro, in een beperkte oplage. Maar dit hooguit ter informatie van de geinteresseerde). Alle medewerkende kunstenaars en de winnaars ontvangen een exemplaar en metterstond ga ik op jacht naar handtekeningen. Waar dit nu weer op slaat” Vraag mij ook dit keer niet naar het waarom, ik voel me daar gelukkig onder. De noemer dat dit geen zoden aan de dijk zet, laat ik net zo makkelijk aan mij voorbijgaan. Neen, het is een buitengewoon prettige bijeenkomt, waarbij ruim 30 aanwezigen de moeite hebben genomen om van hun belangstelling blijk te geven.


IMG_5947 (1)
En het wordt heel bijzonder wanneer Nicolette de Wandeler en Annemarie Kuster een performance geven. Annemarie draagt het gedicht van Nicolette voor, terwijl Nicolette deze woorden in gebarentaal weet om te zetten. Dat zorgt aan de ene kant voor een bepaalde intimiteit, aan de andere kant voegt het als het ware een volgende dimensie van de vier die wij kennen, toe. Een terecht applaus draagt zorg voor de dank die het publiek hen toebedeelt. Een hapje, een drankje en de nodige uitwisselingen zorgen voor een middag, die ik in eerste instantie niet voor ogen had. Een goed initiatief dat op een weldadige manier werd afgesloten, waarbij ik niet veel meer kan doen dan mijn dank aan allen naar voren te brengen. Hetgeen ik bij deze van harte doe!