toevallige samenloop"!


IMG_3725
En dan is het 1 september, een maand die waarschijnlijk weer meerdere verrassingen in petto heeft. Waarbij de dagen zich nog steeds aaneen zullen gaan rijgen, waarbij reizen een deel van deze maand zullen gaan bepalen en waarbij de verschillende indrukken zich laten vertalen in afdrukken die hier weer een gevolg van zijn. Waardoor ik in staat ben om de economie als zodanig ten positieve weet te beinvloeden, hoewel ook dat een kwestie van keuzes maken is. Keuzes dienen nu eenmaal gemaakt te worden en keuzes op het ene moment kunnen, door veranderde omstandigheden, niet veel later door juist die veranderde omstandigheid tot andere keuzes gaan leiden, waardoor lijden in zekere zin het gevolg kan zijn. Ik bedoel maar en ware het niet dat een mate van overtuiging hier debet aan is, kan het haast niet anders… laat ik echter niet op de zeken vooruit lopen wil ik er niet voor zorgen dat dit verhaal een twijfelachtig karakter krijgt. Neem nu, bijvoorbeeld, de dag van gisteren een dag in het teken van de ontmoeting. In zekere zin als het ware. Waarbij de schrijfster Simone van der Vlugt het genoegen had geportretteerd te worden en haar keuze, na afloop van deze sessie naar voren bracht. Zij koos voor het werk van Peter de Rijcke en het heeft veelte maken met die bekende samenloop dat ik ook aan hem kenbaar heb gemaakt mijn portret vast te laten leggen. En dan die foto, een foto die de courant heeft gehaald, van de hand van Jan Jong. Kenmerkende verschillen doen zich in de regel voor, terwijl een mate van overeenkomst mede een rol speelt. Of zou er sprake kunnen zijn van een voorspelbaarheid”! Nu zit er niemand op werk van mij te wachten, hooguit dat ik anderen aan wat werk help, maar ook wordt in de regel niet als een bezwaar ervaren. Tenminste, daar ga ik voor mijn gemak vanuit.
Waar toeval nog steeds niet bestaat, ik het willens en wetens houd op die vermaledijde samenloop van omstandigheid, is het toch een verrassing wanneer ik die foto van Jan Jong ontwaar. Bijkans uit een vergelijkbare hoek en is het ook geen verrassing dat de geportretteerde Simone haar keuze laat vallen op het werk van Peter de Rijcke, waar ik woensdag mee aan het werk mag gaan. Een samenloop, een hoek en een kunstenaar. Juist die samenloop intrigeert mij; door dit af te doen als toeval doe ik afbreuk aan dit geheel. Dat ik gisteren deel mocht uitmaken van dit geheel, een ander verhaal. En dat verhaal zal ook wel weer een plekje krijgen!