The art of being!

20090405-1238879227N0404artliving903

Art & living. The Art & living.
Art of living. The Art of living.
Lexart of living. In een Arterieur. Van Lex.
De mens die zoveel kusjes in zijn naam kan voeren.
Door wat langer op de x te drukken…
Ja, die lange man. Die ik al jaren een vriend kan noemen.
Sinds ooit Duin & Bosch. En het belang van houden van…

Geen topstylist, maar wel een topper! Met eigen idee”n en een uitgesproken smaak.
Een duidelijk stempel. Een stempel wat wij juist ontberen.
Omdat wij iedere keer weer een eigen tekst mochten ontvangen.
Aan de onderkant. De achterkant. De binnenkant. Omdat de buitenkant zichtbaar genoeg was.
Dan staat er ergens in een hoek LB. Door elkaar heen.
En een getal. Een jaartal. Hetgeen een aandenken is aan de tijd.
Als tijd verschijnt en het een tijdverschijnsel wordt.
In tijd.

20090405-1238878553N0404lexartliving899

Vanmiddag hadden wij dan ook alle tijd. En ‘s morgens had ik, voor even, tijd genomen. Omdat ik mezelf, uiteindelijk, nog tegen kwam en dit moment heb weten te vereeuwigen.
Ik mezelf als heel lang mocht aanschouwen.
Terwijl de krimp is ingezet.

Geen spiegel is mij te gek en het zijn vooral die lachspiegels die mij deden glimlachen.
Want op een kermis mag je dit verwachten maar in een zandbak…”! Zomaar even van de weg.
Het grijze zand waar ik me aan kon spiegelen en de vervreemding die dan optreedt.
Ook een art en zeker een levend bewijs van zijn.
Omdat de zon het af liet weten was misschien de kleur wat droef.

20090405-1238879085N0404spiegelmare886

Maar daar laat ik me niet door kleuren. Door dat grijze van de lucht. Want stel JU nu eens voor dat de zon weer helder was gaan schijnen. Zou dan dit uitstapje net zoveel voldoening hebben weten te geven dan dat dit nu deed…”!

Een mooie zin. Tenminste, dat vind ik zelf.
Niet echt po”tisch en proza”sch…”!
Wat maakt het uit. Ik schrijf dus ben.
En als blijkt dat alles toch veranderd”
Wie ben ik als ik dan blijf”!

NEW AGE

Als ik langdurig
naar de mensen
om mij heen kijk
zie ik

hun starre blikken voor
zich uit gericht
op wat voor mij
verscholen ligt.

Als ik langdurig
om mij heen kijk
zie ik niets dan
starend
blik.