Terug naar toen en later


iGer.nl
Dan kunnen woorden met een ietwat andere toon de stemming danig gaan be”nvloeden. Intonatie wat een rol speelt en de ontvangst die mogelijk verstoord raakt. Herkenbaar” Ik twijfel niet!
Dan is het weer een zoektocht naar juist die ene toon. Om, als het ware, de toon te zetten of gewoon een punt. Even de zinnen te verzetten, de dagelijkse stroom te onderbreken en een storing te veroorzaken. Van golflengte te veranderen.” Desnoods de weerstand te verhogen. Alsof ik een flesje met geestrijke pillen mag gaan uitstrooien. Hoewel pillen in bepaalde situaties juist geestdodend zijn” Daar sprak ik kort geleden, wat besmuikt over. Of wat bedekt.
Omdat ik toch nog geregeld juist met die mens aan het werk ben. In mijn geest, weliswaar, maar toch. Ook daar kwamen mensen voor die, als slachtoffer van hun zijn dan wel haar omstandigheid, geen andere keuze konden maken dan de keuze waar zij voor werden gesteld. Afhankelijkheid.
Of de beschikking hadden over een zuivere geest die door andere niet begrepen werd. Omdat ook gedrag een duit in het zakje deed. Als ware kunstenaars niet die puurheid bezaten die juist de erkende kunstenaar in doorsnee ogen verdient. Een naam. En een daaraan gekoppeld geldbedrag. De erkenning van hen die zich deskundig achten.
‘Me, the jury!’ Het is vooral dan zoals het is. En het tegen beter weten in vooral niet tegen beter weten in weten te gaan.
Taal alweer. En iedereen doet mee met het groot of klein dictee. Hoeveel klinkers kunt JU in één woord kwijt” Of welk ander palindroom kunt JU dromen” Ook alleen maar parterretrap”! Of oMo. Heb ik er nog “”n: trapart! Ja inderdaad, van LexArt. Ook weer iets wat zomaar andere wegen is gaan bewandelen. Arterieur was er ook nog zo een.
Psychiatrie. Ook zo iets. Ik lees er niet alleen over.
Ik denk er vaak nog aan. Ik schrijf er zelfs zo af en toe nog dingen aan toe. Zeker in de tijd toen ik in toen verkeerde. Toen ik eigenlijk in toen was.
Of, zoals L. mij afgelopen vrijdag voorhield: ‘Wik, ben je weer een aangepaste hippie aan het worden”‘ Neen, niet helemaal. Stomweg momenteel beperkt aan het verruigen. Tenminste, zo zou ik mezelf willen omschrijven. Ik eigenlijk qua uiterlijk weer terug wil gaan in de tijd. Maar Ria daar met een zekere regelmaat een stokje voor steekt. En ik wat gelaten mijn schouders ophaal. Want lang haar is ook vrij bewerkelijk. Tot mijn minder groot genoegen ontdekt. Wassen, plooien, glooien en klooien. Een petje op en haar dat onder de rand uitkrult. Een staartje. Of een elastiekje. En een gezicht dat steeds meer te verbergen heeft. Maar ogen die nog wel kunnen glimmen. Als het licht goed valt. Althans, dat idee heb ik. Of wil ik graag hebben. Om mezelf wat op te vijzelen. Want als JU naar die foto kijkt”

FEL

De felheid van jouw woorden

zet mijn zinnen op losse

schroeven.

Indien je een deken van mildheid

door jouw woordkeus betracht

viert de kilte hoogtij:

‘t is winter!

Al eerder zijn/haar opwachting gemaakt. Maar de winter wintert ook nog door. Sneeuwklokjes die de kopjes laten hangen. Het tere wit wat in gebleekt groen verloren dreigt te gaan.” Nog even en het neigt naar lente.
Dan gaan de nachten korten,de dagen lengen”


iGer.nl

En kan de elektrieke deken uit!