terug in blik


iGer.nl

Faust I & II. Dampfzugfahrt mit dem “Mephisto-Express” von Wernigerode zum Brocken und zuruck inkl. Teuflischen “Mephisto-Mahl”

Goethe. Voor de liefhebber. Er blijken liefhebbers genoeg. Juist op de dagen dat wij er niet zijn. Wel op de juiste plek dit keer, edcoh de data verschillen. ‘t Is dan ook de moeite waard geweest om hier melding van te maken. Want Wernigerode staat er vol mee. Levensgroot en overtuigend. Een Event-Highlight 2011 staat in de flyer. Een rockopera die meer dan 26000 toeschouwers heeft getrokken. Dat in meer dan 100 Aufführungen. Liefde, magie, dood en schuld kennen een voorgeschiedenis van meer dan 500 jaar. Geboekstaafd ooit door Goethe. Met muziek die doet herinneren aan Queen, Kiss, the Who, Eric Clapton en Steppenwolf. Als het ware ‘Back to the Future.’ Terwijl het om de Walpurgis-sage gaat. Kom daar maar eens om. Maar wij kwamen daar niet om. Wij kwamen voor dat andere. Stoom!
Stoom”! Iets wat dateert uit de oudheid! Iets wat ooit door Ed en Willen bezongen werd! Iets met een manometer. Waar regelmatig een peilstok aan te pas kwam. Waar wij, of liever gezegd we, een rit van zo’n 550 kilometer voor over hebben. Om 16.00 uur uit Alkmaar vertrokken om om 21.15 in Wernigerode te arriveren. Wij of lieven gezegd we een rit in het duister tegemoet traden. We onder de noemer, Michael, Jeroen, Jaap, Ruud en ik zei wederom Wik. Broodjes en onderweg een beker heet water waar een zakje in werd uitgestrooid opdat de koffie ons zou smaken. En dat deed deze! Bij een Autohof met een Tankstelle. Rijden maar weer op die Autobahn. Fahren alsof Kraftwerk nog steeds de pedalen wist te bedienen. Stalen pedalen dit keer. Gekoppeld aan het gas. En banden die blijven rollen. Zoals ooit Räder rollten. In een heel andere tijd. Waar ik ook nog enige aandacht op zal gaan vestigen.
Maar nu wachtte ons een tweetal hotelkamers in het driesterren hotel Altora gelegen aan, jawel, de Bahnhofstrasse 24/26. Met een restaurant daterend uit 1835 met een hedendaagse keuken. Met schnitzels ter grootte van een klein tafelkleed waarbij salade in een vierkant diep bord wordt geserveerd en het de bedoeling is dit voor het uiteindelijke hoofdgerecht genuttigd te hebben… maar dan loop ik op de feiten vooruit. Want een feit is het dat de wolkeloze hemel een afnemende maan laat zien, edoch de nachtvorst zijn nachthemd tevoorschijn haalt. Fris is niet het juiste woord, koud is een betere omschrijving, waardoor de stoom fantastische sluiers over het zwarte gewaad heen werpt. Een lamp of wat maakt het plaatje, wat dat betreft, compleet. Maar, als gezegd, meer bedoelt voor de liefhebber. En liefhebbers zijn wij. Niet geheel en al ingesteld op het aantal min graden wat zich voordoet, is het voorstel om een koude Hasseröder te gaan scoren, een meer dan uitstekend voorstel. Helaas, voor tienen was er geen gast meer te bekennen en dat betekent dat de bar reeds gesloten is. Met wat Pringles en een fanta is het nog even bij elkaar vertoeven en wacht ons slechts de zondag, die op een kier blijkt te staan. Jaap is verkouden en werkt zich ‘s nacht in het zweet zijns aanziens om voor de ochtend een deel van het Werniger Wald plat te krijgen. Tot vroeg in de ochtend blijft hij bezig. Met het ochtendgloren neemt de geluidproductie af. En voornemens voor de aankomende nacht nemen toe. Althans, dat is de bedoeling…


iGer.nl
Een pluk de dag en tik een eitje is aan het Europees ontbijt welbesteed. Een versgebakken en reeds afgekoeld broodje doet de rest. En waar de ochtendstond recht doet aan wat er via de mond naar binnenglijdt, kunnen die stampende stomende locomotieven niet veel meer doen dan zich weer opmaken voor de volgende stroom gasten die, op een volgeladen perron in Wernigerode Westertor, de benen laten trappelen. Want koud is het. Wij hebben andere plannen. Vandaag staat in het teken van de bus. Een VW bus met een turbo aan boord. En die turbo speelt een onverwachte rol. Weliswaar in een totaal andere betekenis, maar dan nog.
De noemer is Wegwijzer voor de Gedenkplaats concentratiekamp Mittelbau-Dora. Deze publicatie is ontstaan met middelen van de gelaste van de Duitse Bondsregering voor cultuur en media op basis van een besluit van de Duitse Bondsdag en middelen van het Ministerie van Onderwijs en cultuur van de deelstaat Thüringen.


iGer.nl
Maar dat verhaal hoop ik morgen te vertellen. Want dat verhaal behoeft een inleiding. Vooral als ik verwijs naar het voorblad. Daar staat het volgende: Stiftung Gedenkstäten Buchenwald und Mittelbau-Dora. In de omgeving van Nordhausen. Dat die beelden voor zich zullen gaan spreken, daar hoef ik geen moment aan te twijfelen. Dat in dit kamp dwangarbeid werd verricht spreekt voor zich. Maar dat dit kamp ook een ‘Vernichtungslager’ werd, kon zelf door de bevolking niet worden ontkend. Hoe vaak werden zij met een volgend transport uitgehongerde mensen geconfronteerd” Todesmarsch is terug te vinden op vele gedenktekens die die weg van toen tegenwoordig markeren. En waarbij getallen tot menselijk abstracties zijn gemaakt. Dat en niet meer dan dat, een reden om bij stil te staan. Ondanks dat de zon schijnt, zijn de beelden vaag. En misschien is dat wel beter zo…