Tegenpartij…

Het heeft geen zin om slapende honden wakker te schudden, laat staan om blaffende honden te muilkorven. Marjan Thieme die zich vergaloppeert aan een hamburger, terwijl zij haar man van een overtuigt carnivoor heeft weten om te toveren in een herbivoor. Om van de omnivoren nog maar te zwijgen. 28 partijen zijn erin geslaagd om straks op de verkiezingslijsten te gaan verschijnen, en om in het digitale tijdperk door middel van je DigiD te gaan stemmen, daar zijn straks de stembureaus niet voor ingericht. Neen, je zult het moeten doen met een rood potlood, en de tijdelijke werkers op een stembureau zullen weer ouderwets met de hand de stemmen gaan tellen. Op die manier denkt men Rusland de loef af te kunnen steken. Artikel 1 en de Niet Stemmerspartij zullen niet op alle lijsten gaan verschijnen, terwijl de Vrouwen Partij, Respect en Trots op Nederland het helemaal niet hebben gehaald. De vraag is of de Nederlandse ingezete wel op deze partijen zat te wachten. Een vraag die in deze al beantwoord is. Maar de partij waar ik heimelijk op zat te wachten heeft reeds lang geleden het loodje gelegd: de Tegenpartij! Waar van Kooten en de Bie zich ooit konden verheugen op het feit dat een gedeelte van Nederland er vanuit ging dat dit wel degelijk een politieke partij betrof, kwam pas veel later de aap uit de mouw. En waar Nederland zich straks kan gaan opmaken voor politieke debatten op het beeldscherm, waarbij de Nieuwe Voorgangers elkaar proberen de loef af te steken, waar de Stemwijzer zich opmaakt om vele miljoenen van een stemadvies te gaan voorzien, raak ik steeds meer in twijfel. Niet stemmen komt de tegenpartij ten goede, kwaadsprekerij in de vorm van de boze witte man wordt ook niet gewaardeerd, laat staan dat de onthouder in deze de blanco stem uitsluitend en alleen gebruikt om zijn afkeur te laten blijken. En waar de betalingstekorten dit keer plaats maken voor een betalingsoverschot, kan het haast niet anders dan dat de krekel en de mier zich straks verheugen omtrent de pot met poen die hen te wachten staat. Het spaartegoed van huishoudens bedraagt een slordige 340 miljard euro. Maar daar zitten waarschijnlijk ook de vele miljardairs en multimiljonairs in verscholen… mogelijk ook een enkele bijstandsvader dan wel moeder die ergens nog een potje met ouderwetse guldens in een ouwe sok in de linnenkast heeft liggen. Dat zijn zo van die dingen die doodgewone dingen die het dagelijks leven zijn gang laten gaan. Dat zijn dan ook weer de omstandigheden waar het huidige kabinet goede sier mee weet te maken, de gevolgen van die gevleugelde uitspraken van onze Mark. Jammer dat hij geen Frank heet, of Yen desnoods. Of lyrisch de Lira ophemelt… Neen we zullen het ermee moeten doen vandaag de dag. Het wachten is, in zekere zin, op morgen. Wanneer de stemmen zijn geteld, en die andere worsteling gaat plaatsvinden. Wanneer uitgedane uitspraken zijn ingehaald door de beloften die werden gedaan en de retoriek in het heetst van de strijd hooguit nog in een terugblik op het beeldscherm verschijnt. Ik niet veel meer weet te doen dan terug te verwijzen naar deze zaterdagavond, waarop de Nederlandse Burger zich weer gaarne laat vermaken door dat scherm. Of nog eens een echte ouderwetse zwart/wit film in de DVD speler plaatst…