Tag: Zwager Piet

Buffel(en)

Ik geef het je te doen! In een week tijd van Mokum naar Rotjeknor. Andre Hazes aan die ene kant en Japie Valkhoff aan de andere. Of het zou Lee Towers moten zijn, maar die leeft nog. En het is nog veel te vroeg om de aanstekers tevoorschijn te halen, laat staan dat die stad aan de Maas er alles aan gaat doen om onze blikken te vangen. Op stap met zwager Piet. Naar aanleiding van dat gesprek over de Buffel. Ooit een logementschip dat in Mokum voor anker lag en tegenwoordig in de oude stijl van het Ramschip dat slechts eenmaal een andere bodem van Nederlndse makelij mocht rammen. Rotterdam, het beeld van Zadkine, de verwoestingen van dat bombardement niet alleen heeft overwonnen maar ook nog eens heeft overtroffen, de stad die zich kan verheugen op een totaal nieuw Centraal Station, voorzien van een overweldigende boeg, de Zwaan, de oude Hef en tegenwoordig ook weer van boekhandel Donner, ooit deel uitmakend van het ter ziele gegane Polare. Waar dan weer een Selexyz aan vooraf is gegaan. Tijden veranderen en keren in een vergelijkbaar jasje weer…
Naar het Maritiem museum, wat slenteren door de oude havens, op zoek naar mogelijk het NAI en eigenlijk geen idee waar deze dag ons toe zal (gaan) verleiden. Hooguit dat ik voor nu melding maak van een zeker voorspel. Nog lang niet weet wat het hoofdgerecht zal zijn, laat staan of er nog plaats is voor een dessert. Maar dit staat er vast. En diegeen die geen idee heeft om juist vandaag in alle eenvoud door te gaan brengen… wacht een volgende aanbieding van de Kruidvat af en wie weet…
en dan komt’ie! Speciaal naar Rotterdam om met Piet de Buffel te gaan bezoeken. De weg daarheen geen enkel probleem, hooguit met een klein hoogtepunt voor mijn zwager wanneer wij het Pim Fortuynplein oversteken op weg naar het Maritiem Museum. Want daar ligt’ie… niet meer! Blijkt dat eind januari de Buffel is versleept naar Hellevoetsluis. De deceptie is GROOT! Gelukkig is het nog veel te vroeg om ons te bezuipen, maar van een zekere teleurstelling in bij ons beiden wel sprake! Met frisse moed en flinke tegenwind besluiten wij de Zwaan (Erasmusbrug) over te steken, niet eerder dan dat ik wat foto’s heb genomen van het beeld van Zadkine. Om mogelijk iemand anders op de termijn mee te plezieren. hotel New York wenkt ons,omgeven door torenhoge gebouwen, hetgeen in mijn ogen de plaats geen goed heeft gedaan. Hoe velen hebben vanhier Nederland verlaten en hun bestaan weten op te bouwen in dat verre Amerika”! De HAL had hier ooit zijn domicilie, de Holland Amerika Lijn staat nog steeds, vol trots, op de gevel. Dat de HAL tegenwoordig vooral cruises organiseert in de Caribbean mag ook dit keer geen toeval zijn. Een wonderschoon dagje met mijn zwager dat besloten werd met een eenvoudige Indische maaltijd in Den Haag. Blijkt dat wij, separaat van elkaar, al eerder deze gelegenheid hebben bezocht. Srikandi in de Grote Marktstraat, alwaar het genoegen dit keer van beide kanten wordt genoten. En de allergrootste verrassing is, wanneer NS aangeeft dat vanuit Den Haag CS eerst naar HS dient te worden gereisd, alvorens de diverse bestemmingen mogelijk te halen zijn. Want het moet zo zijn dat wij juist daar Joke en Gerda treffen, onderweg ook naar het Noord-Hollandse. En dat er wat afgekeuveld werd laat zich raden…