Tag: Verkiezingen

Niet meer omheen draaien!

Gegeven: opportunisme. Gevraagd: functionaliteit. Uitkomst: loyaliteit. Iets vanuit een ver verleden waarbij het nodige rekenwerk aan te pas komt. Of liever gezegd aan te pas kwam. Dat de polls een duidelijke terugkeer van de PvdA voorspellen, dat er zetelwinst valt te behalen en dat het een schrale troost is dat FvD van nul naar drie zetels gaat, dat D’66 en de SP doekjes voor het bloeden krijgen aangereikt, dat Rutte en consorten een beperkte winst hebben behaald en dat Europa zich mag gaan opmaken voor nieuw elan, dat Theresa de handdoek in de ring heeft geworpen en dat het Vaderland nog steeds rustig kan gaan slapen, maakt het heel bijzonder allemaal. Waarmee ik hooguit wil zeggen dat er nog verdere uitslagen te verwachten zijn, dat Brusselmans en Timmermans waarschijnlijk op het juiste pad zijn beland, en dat de evenaar nog steeds op dezelfde lengte en breedtegraden te vinden valt, dat kreeft- en steenbokkeerkring ook niet van plaats veranderd zijn, dat Wiebes zijn opwachting maakt in Groningen, dat het schudden van de bodem een uitslag kent van 3,4 op de schaal van Richter, dat de man het in zijn hoofd haalt om dit af te doen als een ‘bevinkje’, waardoor de man geen idee heeft omtrent de veiligheid die in het geding is, en stelt dat er geen actie wordt ondernomen omdat dit ‘armetierig zou zijn’, ik geef het je te doen wanneer je daar woont. Dan is Den Haag een stuk veiliger, maar allerminst voordelig. Economische zaken die met verouderde cijfers de burger een worst weten voor te houden, dat iedereen mee zou delen in de veronderstelde voorspoed en dat, gelijk ook Balkenende, het dak dient te worden gerepareerd wanneer de ‘zon’ schijnt…

Een bepaalde vorm van opportunisme kan niet ontkent worden hetgeen voor mij de drempel was om dat boek aan te schaffen: Frank Pels, NOG EEN KEER VLAMMEN.

Hij is een opportunist. Hij is een reclameman. Hij is een drukke directeur. Hij is een miljonair. Hij gaat men pensioen. Maar wil daarna beslist nog een tweede carriere opbouwen. Iets belangrijks verrichten. De wereld verbazen. Een drang die voortkomt uit de wens om nog snel iets gedenkwaardigs toe te voegen aan de naderende eeuwigheid. En ook uit angst voor dat vermaledijde Zwarte Gat, waarin je als je niet uitkijkt ondergedompeld wordt in, zoals hij het zelf noemt, ‘domestiek gekeutel’. Kortom het hilarische en actuele verhaal van een ‘babyboomer’, die zoals iedere babyboomer niet van ophouden wil weten. Die stug en tegen beter weten in doorgaat. Om nog een keer te vlammen!

Kijk, zo’n verhaal spreekt mij aan, zo een verhaal brengt mij op dat spoor van gegeven, gevraagd en uitkomst. Dat ik daar de nodige andersoortige meningen aan toe weet te voegen: men vraagt en ik zal er dit keer niet meer om heen draaien!

WikPijper.nl
WikPijper.nl

SCHERVEN beeld

Nog even volhouden! Dan mogen wij weer. Stemmen voor een ander Europa. Dat wil zeggen dat er mogelijk een aardverschuiving te wachten staat, dat populisme vanuit vele kanten oprukt, dat een vooronderstelde eenheid nog weer wat langer op zich laat wachten en dat de verschillende Nationale trots het eigen belang laten prevaleren. En dat het veronderstelde vakantiegeld minder zal zijn dan waar op gerekend wordt. Dat de VVD eieren voor zijn geld zal gaan kiezen, dat de mogelijkheid groter wordt dat Rutte III de eindstrijd niet gaat halen en dat veel beloftes hooguit op drijfzand zijn gestoeld. Eerlijk gezegd zal ik daar niet rouwig om zijn. Rutte is nu eenmaal goed in staat geweest om de verkeerde personen op de juiste ministeries te stallen of misschien is het wel net omgekeerd. En waar Nederland absoluut (niet) zit te wachten op een strijd van de twee haantjes die het tegen elkaar zullen gaan opnemen, ook daar valt misschien wat vuurwerk te verwachten. Maar eerlijk gezegd, nogmaals, dat van die soep die gegeten wordt, kan het mogelijk een lauw opdienen zijn van de feiten. Nederland maakt zich klaar om met een nog minder percentage de stemlokalen te gaan bevolken, niet veel later zullen de borden weer worden opgeborgen om misschien toch nog dit jaar wederom te gaan verschijnen. Pappen en nathouden, beloften doen die door de tijd worden achterhaald en voor je het weet is daar die volgende wereldwijde economische crisis. Waarbij de Nobelprijs voor de Vrede een jaar wordt overgeslagen. Waarin rampen zich zullen gaan herhalen, inzamelingsacties op een lager pitje komen te staan en waar degenen die het zich zouden kunnen permitteren, hun kapitaal zien verdampen. De werkzame bevolking wordt uitgenodigd om nog meer te gaan scheiden, de euro dubbeltjes en de twintig cent stukken in die ouwe sok te doen, je niet langer druk hoeft te maken dat het geld toch wel uit je beurs verdwijnt en de slager om de hoek, de bakker daar tegenover, de groenteboer met zijn streekproducten en de winkel waar je zuivelwaren kunt bemachtigen, weer terug in het straatbeeld te vinden zijn. Want hoe zuur kunnen druiven zijn wanneer ze uit India worden ingevlogen, de aardbeien van Hollandse bodem worden doorgedraaid bij de jamfabrieken, Flipje in Tiel een wederopstanding doormaakt en Tata steel gewoon weer Hoogovens gaat heten. Nationale Trots en Rita Verdonk als ondergaand boegbeeld, Bij1 met Sylvana en dan de omgekeerde wereld van Baudet. Houd mij een spiegel voor en ik zal een uitspraak doen, helaas, de spiegel heb ik laten vallen en de scherven… spiegelen allemaal een ander beeld!

WikPijper.nl
WikPijper.nl

Pielen & dealen

Altijd wel wat aan de hand in (politiek) Nederland. Een tsunami die over het land heen raast, het populisme dat het verstand probeert te overtreffen en de verliezers die stellen dat het uiteindelijk nog wel meevalt. Het likken der wonden, het heffen van het glas, de uitbundigheid dewelke in schril contrast staat bij de democraten, Jesse die zijn Klaver ziet bloeien en waar sprake is van een enigszins doorwrocht debat, zijn het degenen die het af laten weten, de mensen die zich kunnen verheugen op een grote schare van volgelingen. Alsof na een derde Rutte de mensen moe zijn van de ene toezegging die voor een andere wordt ingeruild en waar beloftes niet veel meer zijn dan de holle vaten die blijven klinken, terwijl het spook van een volgende recessie reeds tussen de coulissen zichtbaar wordt. Het kan niet/wel op, de democratie die hoogtij viert, de waterschappen die zich mogen verheugen op een toegenomen opkomst en waar de plicht om te stemmen reeds lang uit beeld verdwenen is. Een referendum dat het zwalkende D ’66 ook heeft laten vallen, de hoeveelheid water van de hoogheemraadschappen wederom is toegevoegd aan de wijn, en voor je het weet vallen de tomaten in het niet en gaan de verwelkte rozen achterna. Gaat Marianne zich nog eens sterk maken voor het alternatief van het vlees, gehacktballen worden verwisseld met kikkererwten en de linzensoep op de inductieplaat staat te borrelen. Een oprecht stukje vlees wat niet gepruimd mag worden en een volgende generatie zich te buiten gaat aan pruimenjam, want ook de aardbeien worden tegenwoordig ingevlogen. Een verschuiving van nog wat meer naar links en nog wat steviger naar rechts. Daar hebben we het vandaag de dag maar mee te doen, wordt op voorhand afgetast wie met wie onder welke lakens terecht gaat komen, een soort van Utopia deel zoveel en de gangbaarheid van een bestaan aan alle kanten aan het afbrokkelen is. Althans, dat is op dit moment mijn opinie die nergens op slaat en wanneer olifantenpaadjes met voeten getreden worden kan het haast niet anders dan dat op termijn er weer het nodige zal worden gekonkelefoesd. Hetgeen mij wederom een rode streep oplevert. Pielen en dealen en Buma, die met een snik in zijn stem, onzeker het Wilhelmus aanheft…


iGer.nl


iGer.nl