Tag: Theater

'Net niet'.

Het is het allemaal ‘net niet.’ Net geen sneeuw (hoewel nat) en net geen regen. Zo’n dag laat zich nu eenmaal ‘net niet’ plaatsen. Het grijs van de lucht, de dwarrelende zachte vlokken door een afwezige windvlaag even in beroering gebracht met wat aandacht voor het tegenstrijdige waarmee ik deze letters in een woordenbrij probeer te vatten. En besef dat ook deze woordenbrij het ‘net niet’ is. Maar ook die vrijheid denk ik me te kunnen permitteren terwijl ik bewust het buiten af laat weten. Het is nu eenmaal mijn weer niet. En denk nu niet dat dit een klaagzang wordt, hooguit probeer ik een gevoel te omschrijven dat me vandaag wat bezig weet te houden. Het gevoel van ‘net niet’, de plank mis te slaan en ook geen gebruik zal gaan maken om bij de pakken neer te gaan zitten. Het doet wat theatraal aan en het besef vanavond naar het theater te gaan om getuige te zijn van ‘Chez Brood’ geeft iets weer van een vorm van neerslachtigheid, hoewel ook dat gevoel het ‘net niet’ weergeeft. Het geeft echter niets, het zorgt er hooguit voor dat het ‘net niet’ van een invulling wordt voorzien. Voor hetzelfde geld had de titel ‘bijna’ kunnen zijn maar ook deze vlag zal de veronderstelde lading ‘net niet’ weten te dekken. Herkent u zich in deze woorden” Dan weet ik zeker dat ook ik niet uniek ben en ook dat is het ‘net niet.’ Want ik pretendeer absoluut niet uniek te zijn. Hooguit komt dit mijn eigen ego ten goede, maar ook dit durf ik te betwijfelen. Ik doe maar wat en met dat wat doen heb ik totaal geen moeite. Ik rommel maar wat en ook dit rommelen slaat kant noch wal. Ik treed niet direct in de voetsporen van Karel, want ook zijn voetsporen behoren tot het verleden. Gelijk Herman het ooit nodig achtte om wat voetsporen achter te laten. Of misschien was er in zijn geval meer sprake van scherven en mogelijk bij hem ook sprake van enig geluk. Waarmee zijn bestaan een zekerheid toen aan hem bood. Of misschien had hij ook te maken met dat fenomeen van vandaag: het ‘net niet’ gevoel. Ik bedoel maar en vraag me ook direct af of dit ‘ik bedoel maar’ het verhaal van vandaag ten goede komt. Ook dat durf ik te betwijfelen, stomweg door het feit dat… ja, je begrijpt het al. En omdat je het begrijpt hoef ik daar voor vandaag niet meer woorden aan te gaan wijden. De weide wordt wit, het groen laat zich verbergen, de plassen nemen toe en wat er verder nog te melden valt: het blijft voor vandaag eenvoudigweg ‘net niet.’


IMG_1284


IMG_1285