Tag: Post NL

80 jaar NVPV afd. Alkmaar / vakjesvullers

‘Kijk, het zit zo: word je tachtig dan kun je rustig stellen dat je een mijlpaal hebt behaald.’ Bij leven weliswaar, maar voor een vereniging ligt dat iets anders. Neem nu de Nederlandsche Vereeniging van Postzegel Verzamelaars en dan met name de afdeling Alkmaar. Deze afdeling stond vandaag stil bij die mijlpaal en heeft het gepresteerd om de leden met hun partners te verrassen met een maaltijd, voorzien van de nodige consumpties. Koffie met appeltaart en slagroom, een quiz die Manus tot in de puntjes had uitgewerkt en waarbij de eerste prijs naar Ton, een tweede prijs naar Jan toeging. En dat dit wijn betrof zonder krans behoeft geen nadere toelichting. Gelijk een aloud gezegde stelt. Dat het bestuur bergen werken heeft verzet, ook dat mag weleens gezegd worden en dat het ledental van deze vereniging door de leeftijd achteruit holt, ook dat werd door Stef als voorzitter gememoreerd. Waardoor in zekere zin ook een toon gezet werd, een toon van de laatste der Mohikanen. Al eerder heb ik gesproken over een uitstervend ras en gezien de verhogingen die Post Nl namens de minister mag doorvoeren wordt dit gegeven alleen maar minder. Nu kun je natuurlijk besluiten om je eigen postzegel op postzegels te laten vereeuwigen, dan nog blijft de vraag of de ontvanger van jouw gezicht juist op die postzegel zit te wachten. Want wie stuurt er nog een brief wanneer je dit kunt afdoen met een app”! Of wanneer een SMS-bericht ergens de wereld ingaat om elders door middel van een trilling dan wel geluid de ander op dit bericht te attenderen. En ik begin steeds meer tot de categorie fossielen te behoren. Kwam even in de verleiding om… en heb daar maar aan toegegeven. Nederland. En dan met name postfris en van de laatste tien jaren van de vorige eeuw. Uit de guldentijd en dat Beatrix nog de scepter zwaaide. Toen de munt nog de Rijksmunt was en Johan Enschede nog de drukker van niet alleen het geld maar ook die postzegel. Kom daar nog eens om. En kijk wat Groningen voor betekenis in dit geheel heeft. Niet alleen gas wat terugloopt, maar ook gestempelde delen voor die verzamelaar. Dan wel ongestempelde delen. Waar ik alleen maar steeds voorzichtiger mee omga. Want wie heeft er nog baat bij een verzameling die het belangrijkste deel van het leven van de verzamelaar in een boekenkast doorbrengt. Gehuld in het duister van een kast. Of van een kluis. En wanneer er dan weer een blik wordt geworpen, zal het het niet ingevulde vakje zijn wat een bepaalde ergernis naar voren brengt. Vakjesvullers zijn wij. En wanneer het lege vakje zich waarschijnlijk nooit zal gaan vullen… sta dan eens stil bij de vakjes die juist wel gevuld zijn. Grote kans dat dan die ergernis omslaat in… het is als met wijn die geen krans behoeft!
En dan de gezamenlijke maaltijd. De keuze was eenvoudig, boerenkool dan wel zuurkool maar dan wel voorzien van worst, gehaktbal en een kuiltje…