Tag: Macht

om…

Ze werden relnichten genoemd, maar tegenwoordig heeft het er meer van dat relneven bedoeld worden. Waar de een als premier, de ander als president elkaar van alles verwijten, waar een staat in een staat in een straat achter de noemer van een consulaat verscholen gaat, waar diplomatieke verhoudingen veelal ten goede worden gebruikt kan het heden ten dage ten kwade keren. Het ene moment denk je dat het zo’n vaart niet zal lopen, het andere moment blijkt het wereldnieuws te zijn. Macht. Want daar draait het in de regel om. Macht wat ervoor kan gaan zorgen dat de een wordt uitgemoord en de ander op het schild wordt gehesen. Macht als eeuwig durende strijd tussen de een en al die anderen. Verschillen die als strijdpunt worden gebruikt, overeenkomsten die teniet worden gedaan om vervolgens, na een alles verwoestende strijd, weer de opbouw ter hand te kunnen nemen. Hetgeen dan een ander principe naar voren brengt: de kracht van een economie. Lekker bezig, slim bezig ik ga op voorhand met alles akkoord. Lekker makkelijk misschien, maar wat valt mij te verwijten wanneer anderen weten wat voor mij goed zal zijn. Zo was het vanzelfsprekend dat ik me aansloot bij een pensioenfonds, dat op mijn inkomen belasting werd ingehouden, dat ik mij verzekerde tegen mogelijk onheil dat mij zou kunnen overkomen en dat ik de lasten zoveel mogelijk binnen mijn draagkracht beperkt hield. Maar ook ik kwam op een moment voor een keuze te staan die mij in financieel opzicht de nodige gelden zou gaan kosten, het rijke bestaan dat ik zo vanzelfsprekend vond en de dingen die wij ons konden permitteren en ons ook gepermitteerd hebben. Kinderen te kunnen krijgen, de groei van hen hebben mogen meemaken en het moment dat ook zij de woonstee hebben verlaten. Het wonen in een eigen huis, het verdwijnen van de kredietharken die menig schoorsteen in de jaren zeventig van de vorige eeuw kenmerkten, de komst van de CAI (Centrale Antenne Inrichting) en de vele kastjes die daar dan weer het gevolg van waren. De plaatselijke en de landelijke instanties die uiteindelijk de lachende derden werden, nadat zij hun investeringen op een ander moment dubbel en dwars zagen terug betaald. Daar weer ‘leuke dingen’ van konden gaan doen die de gemeenschap… straks gaan we stemmen en ik ben er nog steeds niet uit. Ga ik met dat biljet naar een school die morgen als stembureau fungeert, met mijn ID en dan naar het hokje om…