Tag: Licht

19.47

Als het aan mij ligt, maar gelukkig ligt het licht niet aan mij. De dag wisselt nog steeds met de nacht, de lantaarns floepen op zeker moment aan, de regen laat de straten glimmen en voor je het weet tikt diezelfde regen tegen het raam. Dan kun je gaan besluiten om een kaars in de vensterbank te zetten, maar wanneer je vergeet om het raam te sluiten loop je de kans dat de gordijnen alsnog voor een vlammend protest zorg gaan dragen. Waardoor de toon voor vandaag weer is gezet, je weet hoe de vlag er straks bij dient te hangen en de wereld i.c. Nederland zich voorbereidt op de dagen die in het verschiet zijn. De vlag zonder wimpel, eerst halfstok en wanneer de laatst klank van het Wilhelmus heeft geklonken, de twee minuten stilte in acht is genomen, de klok op de Waalsdorpervlakte niet langer in beweging wordt gebracht, begint het moment waarop wij het besef hebben dat vrijheid niet alleen een groot goed is, maar ook dat het niet zo vanzelfsprekend is als wij aannemen. En toch doen wij in de regel niet veel meer dan ons druk maken omtrent de dingen van alledag, omtrent de belastingen die ons boven het hoofd hangen, oplopende benzineprijzen dan wel dat het weer een belangrijk aandeel heeft in het verder toenemen van de files. Van die dingen die een rol spelen, van de momenten waarop wij ons druk maken om het een dan wel het ander, en vergeten hoe dit anderen zal vergaan. Laat staan dat wij stilstaan bij een Memento Mori, wanneer we de familieberichten voor een keer overslaan. Toch heeft het wel wat wanneer ik daar vandaag wat aandacht aan besteed. Want de tijd schrijdt niet alleen onverbiddelijk door, diezelfde tijd deed ook een beroep op mij: 37 jaar geleden was het een vrijdag, traden wij in het huwelijk en hadden daarna een feest in het nog steeds aanwezige Gulden Vlies. Reden wij rond in een Citroen DS, nam Wick Natzijl de foto’s en sprak mijn vader tijdens het diner op zijn eigen wijze. Die terugblik toen kan ik me niet alleen nog heugen, de woorden die hij sprak gaven zijn impressies weer omtrent zijn oudste kind, zijn zoon. Bouwjaar 1947 en het zal wel die toenmalige samenloop zijn geweest dat ik op deze dag, onze trouwdag, dit bericht schrijf wanneer de tijd 19.47 aangeeft…