Tag: Kuifje

dissociatie

Als iets rood is, hoeft het niet altijd een tomaat te zijn. Maar voor het gemak ga ik uit van een tomaat, tenzij de vorm iets minder rond is. Een paprika kan dan eerder in de buurt komen of mogelijk een Spaans pepertje. Een heet Spaans pepertjes dat studeert voor pepernootje. Dat beticht wordt van een pathologische identiteitscrisis. Nu weet ik niet of iedere identiteitscrisis gebaseerd is op iets pathologisch, maar dit terzijde.


iGer.nl
‘De heer Vrieswijk, een 40-jarige boekhouder, komt op een dag niet zoals gewoonlijk om halfzes ‘s avonds thuis. Als zijn vrouw om zeven uur ‘s avonds bij het bedrijf waar haar man werkt ongerust informeert waar haar man toch blijft, wordt haar verteld dat haar man gewoon om kwart over vijf naar huis is gegaan. Drie dagen later wordt de heer Vrieswijk 40 km van huis slapend langs de weg gevonden. Hij weet niet wat hij daar doet, wie hij is en hoe hij daar gekomen is. Verder is hij moe, koud en hongerig. Met behulp van de politie komt men spoedig achter zijn identiteit. Eenmaal thuis komt zijn geheugen langzaam weer terug.’
Vlak voordat hij verdween, had hij op zijn werk vernomen dat er boven hem een jonger iemand zou worden aangesteld, die ” in tegenstelling tot de heer Vrieswijk ” over een goede kennis van computer boekhouden beschikt. Dit ervoer de heer Vrieswijk als krenkend. Verder leken de problemen met zijn 18-jarige zoon, die aan drugs verslaafd is, een rol te spelen.’
Een fragment uit een situatieschets die probeert het begrip dissociatieve fugue, ook wel psychogene schemertoestand ‘handen en voeten’ te geven. Een ietwat bizarre omschrijving indien je dit laatste in de letterlijke context zou weten te plaatsen. Een toestand ook die zelden voorkomt: mogelijk bij catastrofes, zoals natuurrampen, aanzienlijk vaker.
Het optreden van een schemertoestand hangt gewoonlijk samen met emotionele problemen. Over het algemeen herstelt de betrokkene meestal snel, spontaan en volledig. In het boek Dubbel spoor van de Engelse schrijver Dennis Potter wordt heel duidelijk de verwarring en ontsteltenis geschetst die optreedt als iemand plotseling in een schemertoestand raakt. Een volgend fragment.


iGer.nl
‘Het was dwaasheid iets te zeggen tegen degenen die zijn vijanden konden zijn ” en waarschijnlijk ook waren ” totdat hij die boodschappen en signalen had ontcijferd. “Wat is er” Wat scheelt er aan”‘, zei een van de drie. Hij keek op naar de man die had gesproken, want de stem bleek toch geen vijandige te zijn. Hij sprak de, naar hij zeker wist, idiote vraag uit. ‘Kunt u mij alstublieft vertellen ” ik bedoel. Neemt u mij niet kwalijk. Maar hoor ik misschien bij u” We reizen toch niet samen, h””‘
Nog aangrijpender wordt het indien de werkelijkheid zich als volgt voordoet.
Op de bovenste etage staat een pot. Vol met schijfjes, groene schijfjes, de pot laat geen luchtje door. Het zouden wel fragmenten van planten kunnen zijn, indien er niet van die voorspelbare golfjes in terug te vinden zouden zijn. Op een etiket valt het volgende te lezen: onze producten worden op traditionele wijze, volgens ons eigen familierecept, gemaakt met de allerbeste grondstoffen. Wij beoefenen dit ambacht al sinds 1948, met veel liefde, van vader op zoon. De pot is nog steeds dicht. Koestert zich in het licht.
Een verdieping lager liggen aangebroken worsten. Gehaald op de markt. Een Amsterdamse, een Rotterdamse, één met salami, een Groninger en een Friese. In een keurig roodwit gestreepte plastic zak. Te wachten. Bij de enige echte” en dan gaat er weer iemand schuil achter het mogelijke predicaat van die enig echte. De markt waar deze vijf worsten voor het luttele bedrag van vijf euro van eigenaar wisselden. Hoewel luttel”
En dan de smaak. Die kan verschillen en verschilt dan ook. Zoals uien hun rokken voor een deel kunnen verliezen, zo omhult een deel van lege darm een groot deel van de inhoud van de worst. Zo blijft de kern omhuld en komt niet eerder tevoorschijn dan dat ik de wordt met huid en zonder haar, opeet. Een verrassing zou mij te wachten kunnen staan indien ik een worst tref zonder kern. Maar dit is mij nog niet overkomen.


iGer.nl
Daarnaast onderscheidt zich een Groninger worst door het gebruik van kruidnagel. Gelijk kretek zich kan onderscheiden van een sjekkie, gedraaid van Javaanse Jongens. Maar dat is een vergelijk wat uitsluitend gestoeld is op een recent verleden, hoewel”
Timmer, op mijn manier, wat aan de weg. Maar heb de piketpaaltjes dit keer thuis gelaten. Omdat het doel wat minder nadrukkelijk aanwezig is. Leef wat meer in het nu, maar blijf ook geregeld achter mij kijken. En probeer daar de zaken in te plaatsen. Opdat ik belangrijke dingen weet te plekken. Vandaar dat ik kijk naar het hier en met een schuin oog toch nog weet terug te blikken. Omdat”
Sporen. Van een tijdje terug. Hetgeen er dan zo uit kan komen zien.
SPOREN
Vertel me eens…
Wie je bent…
Waar je vandaan komt…
Waar je gisteren was…
Waar je morgen zal zijn…
Laat me raden…
Dat je bent…
Waar je naar toegaat…
Waar je nu bent…
Waar je gisteren was… en
Niet weet waar je morgen zal zijn…
Je zegt niets…
Denk je…
Voel je…
Beweeg je wel…
Hoor je me…
Zie je me…
Ruik je me…
Toost je met me…
Troost je me…
Laten
Laat je iets na…
Laat je mij iets na…
Wat…
Wat laat je na…
Wat laat je mij na…
Zoektocht
Sporen…”
Sporen!
Ik weet het en vergeet het!
Ik wist het en vergat!
Ik kan nog niet zeggen dat ergens mijn verleden rust. Bedenk ik als ik langs een begraafplaats wandel. Lees dat de aula slechts op afspraak geopend is. En luister naar de klok die slaat. Een enkele klok met een prachtige bronzen galm. Tijd. Laat ik na om wat met oordelen te doen. En straks word mij de vraag gesteld: ‘hoe gaat het nu met U!”‘
Wat dan te zeggen” Als ik stel dat het wel redelijk goed met mij gaat, zeg ik dan het juiste” De kleine dip van gisteren, welke achter mij ligt. Ik die dag niet vooruit te branden was”
Een boekje las” Zoals ik op andere momenten mij ook ontspan met het lezen van die zinnen” Ach, als vandaag de zon weer schijnt, zal ik ook deze dag wel weer gaan plukken. En de dag van morgen”!
Dan zal het dinsdag zijn. Dan zullen de dingen van die dag weer om aandacht kunnen vragen. Momenten van andersoortige ontboezemingen zich kunnen gaan herhalen. Of juist niet. Wie zal het zeggen”!
VOOROORDEEL
Ik zie ze wel
ik zie ze niet
ik zie ze liever
niet dan wel
zo
ik ze zie
zijn
ze er wel
zeer wel
zijn
ze er niet
aan toe
maar wat
geeft dat
ik zie ze
zo
als het
mij
uitkomt.


iGer.nl
P.s. Wat te denken van een radijs”! De witte uitgeroeid en de rode ten overvloede.

Zonder de oude Grieken

was de hemel al lang op ons hoofd gevallen.


iGer.nl
Altijd maar hetzelfde en steeds in zo’n voorstelbare voortgang. Alsof daar voordelen uit te behalen zijn. Gewoonten, die gedachteloos gevolgd worden. De oneindigheid van de tredmolen, het voorgekauwde geheel, de dagelijkse gang der dingen.
Een last! Gebukt onder de zwaarte van een vracht dan wel de lading. Niet dat ik daar moeite mee heb, er hinder van ondervind dan wel bezwaar tegen in zou kunnen brengen. Neen, als iemand mij iets ten laste zou leggen, ben ik niet blij met deze beschuldiging. Het zou tot een geldelijke verplichting kunnen gaan leiden. Maar als mij dit ten laste wordt gelegd ontkom ik er niet aan, dan dat er betaald zal moeten worden. Vooral als dit te mijnen laste komt. Ook komt het mij voor dat sommigen in de huidige tijd met zware lasten zitten door regelmatig terugkerende geldelijke verplichtingen. Dan kan er sprake zijn van een last: bevel geven tot iets. Op last van bijvoorbeeld een deurwaarder. En dan valt het geheel niet meer bij te houden! Kan het zo zijn dat een last graan dan wel een last haring een rol gaat spelen. Praat je zomaar over 17 kantjes. Nu kan ik mij er met een Jantje van Leiden vanaf maken, edoch zo zit ik niet in elkaar. Daar ben ik te gestudeerd voor. Daar heb ik in mijn dispuut nog eens een dispuut van gemaakt. We eindigden gelijk: ‘Mogeh.’


iGer.nl
Er de ballen van snappen”! Dat kan ik me bijzonder goed voorstellen. Nog nooit zoveel ballen langs de grachten zien schuifelen. Nog nooit zoveel hoogbeschaafd Nederland vernomen. Nog nooit zoveel Engels voorbij zien gaan. Laat staan dat de Mayflower en de Pilgrims zich nog steeds dienen te schamen: stonden zij niet aan de wieg van de roodhuiden die, dankzij het vuurwater, de rooksignalen moesten laten voor wat het was”!


iGer.nl
Dan is een foto met G.W.Bush en ene R. Lubbers opeens met andere ogen te aanschouwen. Dan heeft het weinig zin om een spandoek op te hangen waarin, naast hutspot, aandacht wordt gevraagd voor haring en wittebrood. Alhoewel…
Burgemeester Pieter Adriaansz. van der Werf, een kind uit het gezin van Wederdopers. Adriaan van der Werff werd onthoofd in Haarlem. Simpelweg vanwege het feit dat zij, de Wederdopers, niet alleen de Kerk wilden hervormen maar ook een duizendjarig rijk wilden stichten vol geluk en zonder armoede.
Pieter Adriaansz. kwam tijdens het beleg van Leiden voor de volgende keuze te staan: brood of overgave. Hij zou de volgende woorden hebben gericht tot zijn uitgehongerde stadgenoten: ‘eten heb ik niet, maar ik weet dat ik eens moet sterven. Als gij dan door mijn dood geholpen zijt, slaat de handen aan dit lichaam, snijdt het in stukken en deel het uit zover als mogelijk is. Ik ben dan getroost.’



iGer.nl
Dan wordt het stil. En dan komt opeens dat wonder. Op 3 oktober 1574. Het spandoek wijst voor zich. Ook nu kun je nog intekenen. Dan is de zuurkoolmaaltijd in Alkmaar een heel schrale troost. Want de hutspot was van Spaanse komaf en de Watergeuzen hielden zich bezig met die 17 kantjes en deden daar nog wittebrood bij. En deze wijsheid”! Kijk eens via wikipedia waar wik zijn wijsheid vandaan tovert. Een manier om mezelf in en derde persoon enkelvoud te manifesteren. En dat voelt, op zich, ook wel eens lekker. Want dat Leiden vandaag in last was”



iGer.nl

Niets van gemerkt. Hooguit dat de Burcht niet begaanbaar was omdat de scheuren gevoegd dienen te worden. De fundamenten zijn geru”neerd en de sleuven in de loop der tijd weer dichtgegooid. De poorten weer van goud voorzien, een likje verf en nog wat van die dingen. Neen Leiden maakt zich daar niet met een Jantje van Leiden van af. Maar wat een prachtstad! Wat bruist het daar. En hoe is het mogelijk dat juist in Leiden die kasseien terug te vinden zijn. Alsof de kinderen daar hun hoofdjes hebben gebogen over de boeken die ooit door Brill gedrukt zijn. Maar ook daar zal wel een andere aanleiding voor te ontdekken zijn. Ik eindig echter weer met een brokje verveling. Vervelend om op deze manier de lezer te gaan vervelen, want ga je niet weg en doe je geen leuke dingen dan kan het haast niet anders zijn dan…

SLEUR

Dagen van herhaling,

sleur van elke dag

opnieuw weer opstaan,

naar je werk gaan,

thuis de krant gaan lezen,

televisie aan, de avond

door te brengen met elkaar

de nacht naast elkaar

brengt de dagen door elkaar.


iGer.nl

Sterkte vandaag bij het bevechten van de molens en het betreden van de tred!

Scroll Up