Tag: Klimaatverandering

Klimaat in Katowice

Sommige mensen rijden het liefst tegen de storm in. Anderen laten zich ruggelings vooruit stuwen. En weer anderen doen er alles aan om zich te wapenen tegen de vlagen die hen van hun stormparaplu verlossen. En nog weer anderen wachten gelaten het moment af dat de storm niets van zich laat horen. De schade overziend, de handen uit de mouwen, de clausules van de verzekering vergetend en met frisse moed weer aan de gang. Wat veel weg heeft van een economisch principe waar we met grote regelmaat op worden getrakteerd. Is het niet door de natuur, dan zal het de overheid wel zijn. Want geregeld worden we geteisterd door alarmerende berichten, geen G20 top die in staat blijkt te zijn om tot mondiale afspraken te komen, dan wel dat in Katowice een bijeenkomst wordt belegd ten aanzien van datzelfde klimaat. Waarbij de kans op een verdergaande doorbraak in de aanpak zeker wordt uitgesloten. Wij, dat wil zeggen Bruno en ik, waren afgelopen zomer in Polen. Ook in Katowice, naast Krakau en Breslau. Katowice maakt op mij een wat schizoide indruk, in die zin dat oud naast nieuw, hypermodern naast vervallen glorie eigenlijk de opbouw en afbraak waar tegenwoordig in Polen sprake van is, ruim vertegenwoordigt is. Of liever gezegd, want zodra ik weer voeten op Nederlandse bodem zet, is er sprake van een was. Maar wat ook voor de nodige ophef heeft gezorgd was de demonstratie van Koerden in deze stad die zich voornamelijk in het weekend afspeelt. Waarbij niet geringe hoeveelheden politiemensen die betoging begeleiden, maar er geen sprake was van oproer dan wel geweld. ‘s Nachts was het luidruchtig en overdag leidde de demonstratie voor een scanderende groep mensen, waarbij het onduidelijk bleef wat zij eisten of om wat voor steun zij vroegen…
Maar terug naar Katowice, de beelden van vandaag doen een poging om dat wat tweeledige karakter te illustreren. Niet dat ik de illusie heb dat de beelden voldoende zijn om dat karakter naar voren te brengen, een poging daartoe is een mogelijkheid maar of dat voldoende is…


iGer.nl


iGer.nl


iGer.nl


iGer.nl


iGer.nl


iGer.nl


iGer.nl


iGer.nl

Egel


iGer.nl

KUNST

Kunst is niet

om op te vallen

maar de realiteit

zo ongewoon mogelijk

voor te stellen.

De waarde ligt

besloten in wat de

ander ervaart.

Als dat geen kunst is.

Zo ook vandaag. Ik trof het zomaar. De kleur wat steviger dan de kleur die op zaterdag 12 december 2009 in de krant was aangebracht. Want op zaterdag zal de oplage hoger zijn. Hoger dan de 150.000 exemplaren voor een dag door de week. Maar voor vandaag was ik, op zich, niet ontevreden. Ook niet bepaald tevreden. Ik miste wat. Simpelweg mijn naam. Want als de kunst tot een ander niveau is gestegen, kan het haast niet anders zijn dan dat de rechthebbende dit ook met naam en toenaam bevestigd ziet. En juist dat ontbrak. Dus klom ik in de lijn. Vervoegde mij bij een bureau alwaar ik verder verwezen werd. Sympathiek legde de dame, na mij te woord te hebben gestaan, de hoorn op de haak. Vervolgens draaide ik dat andere nummer. Maar zo rond de klok van twaalven wordt er geluncht. Terecht, veronderstel ik. Na een vroegtijdig genoten Brinta ontbijt kan het haast niet anders zijn dan dat een stevige, warme hap de geest niet alleen weet te verzetten, maar ook de geest kan gaan beminnen. In die zin dat zinnen voor een belangrijk deel de arbeid van een gemiddelde ‘stukkiesschrijver’ kunnen gaan be”nvloeden.


iGer.nl
Waar dit overgaat” Egels!
‘Het mag dan inmiddels wat frisser zijn geworden, de egels hebben lang gedacht dat het zachte najaar eeuwig zou duren. In plaats van een plekje te zoeken voor de winterslaap scharrelen ze nog vrolijk door tuinen en langs de wegen. Wik Pijper (we kennen hem nog van eerdere inzendingen) stuurde ons bijgaande vertederende foto’s.’ Schreef Ruud Schmitz in zijn tiplijn.
Nog even en de egel is weg
Het gaat niet goed met de egel. Om dit probleem onder de aandacht te brengen, is komend weekend uitgeroepen tot Nationaal Egelweekend. Wat nu”, vraagt Punt Uit aan Marleen landman van egelopvang Dikke Prik in Warmenhuizen.
Het gaat niet goed met de egels.
“Dat klopt. Vorig jaar heeft de Zoogdiervereniging een telling gedaan in heel Nederland. Wat we na eerder onderzoek in Engeland al dachten, bleek helaas te kloppen: de populatie is met vijftig procent afgenomen ten opzichte van 1981.”
Hoe kan dat”
“Een optelsom van factoren. Neem de klimaatverandering. Daardoor regent het soms extreem. Zoals vorige maand. Precies de tijd dat egels nesten hebben. Daarvan zijn er dus heel veel weggespoeld. Moeder gaat er vandoor en laat de baby’s achter.”
Die komen dan bij jullie”
“Als het wordt gemeld wel. Zo was er een hele familie ” moeder m”t baby’s ” na een zware regenbui een restaurant in Schagen binnengewandeld. Ze hadden zich verstopt achter de kachel. We hebben ze erachter vandaan gehaald en opgevangen.”
Zijn er nog meer redenen voor de afnemende egelstand”
“Veel tuinen zijn landingsbanen. Overal tegels en steen. Geen voedsel te vinden. En al die schuttingen! Als de mensen er nou hier en daar een gat in zagen, dan kan een egel verder zoeken. Trouwens, omdat een egel op zoek moet, gaat ie aan de wandel. Daardoor komen ze vaker onder een auto.”
Het ziet er beroerd uit!
“In Engeland voorspellen ze dat als we zo doorgaan, er over twintig jaar geen egels meer zijn.”
Een beetje het mussenverhaal.
“Precies hetzelfde. Egels zijn de barometer van de natuur. Als ze verdwijnen, gaat het niet goed met de natuur.”
Je hebt nog hoop”
“Ik wel. Ik ben een onverbeterlijke optimist.”


iGer.nl
Noteerde Koen van Eijk. Ik sprak hem. Hij zocht naar een afbeelding in de rijke archieven van HDC. En zijn oog viel op dit schattige portret. Waarbij helaas vergeten was om de naam van de fotograaf aan dit plaatje te gaan koppelen. En niet om het “”n, noch om het ander: het blijft aandoenlijk!


iGer.nl
Zowel met als zonder naamsvermelding!

Scroll Up