Tag: Ganzen

JanZ


iGer.nl
Spannend niet”! Of was het echt ontspannen”! Ik doel op gisteren! Al vergeten” Misschien wordt het wel spannend vandaag. Ik bedoel maar”
Niet dat ik blijf beweren de werkelijkheid in pacht te hebben, maar soms weet ik de waarheid wel naar mijn hand te zetten. Realiteit versus Fantastica. Alsof de wereld naast het profane beeld, veel duisternis zou kunnen omvatten. Of behelzen. Daar ben ik nog niet helemaal uit. Terwijl ik gisteren wel uit was. Met Ellen op een fototentoonstelling van Jan Zegwaard. In Schellingkhout ‘of all places.’ In de Martinuskerk. Een waarlijk schitterende ambiance. Waardoor de gem”leerdheid van Jan’s fotowerk optimaal naar voren kwam. Licht, kleur, vorm en afwerking doen denken aan een persoon die weinig aan het toeval overlaat. De perfectionist in optima forma. En daar is helemaal niets mis mee!.


iGer.nl
Nu weet ik niet welke gedachten door Jan zijn hoofd heen spoken als deze met zijn passie bezig is. Want neem nu een onderwerp als een hond. En probeer die hond zijn ‘smoel’ te vangen. Of een geit. Of een mens. Zomaar ergens, onderweg. Of verliefdheid. Klaprozen. Werkhanden. Rook. Om maar enige voorbeelden te noemen. Ontdek dat juist door zo’n tentoonstelling mensen gaan praten. Vergelijken. Elkaar op dingen wijzen. Uit het dorp. Uit die eindeloze Dorpsstraat. Of dat Geer of Greet om een praatje verlegen zit. Of dat Piet wel altijd zal blijven zeiken. De post te laat. De post niet op tijd. Een verkeerde bestelling. Een pakje wat voor de buren bedoeld is. En nog meer van die kleine ergernissen die juist in een dorp van levensbelang kunnen zijn. Want stel je voor dat Piet niet loopt te zeiken. Dan komt de vraag naar voren of er mogelijk iets met Piet aan de hand is. En juist op dat moment kan het levensbelang aan alle kanten tevoorschijn gaan schieten. De vraag wat te doen laat zich raden. Maar helemaal niets is onvoorstelbaar.


iGer.nl
Een goede reden heeft om contact te maken. Weer contact te maken. Met die anderen. Bijkans een verplicht rondje door de kerk. En gelijktijdig, wat verstrooid, gedachteloos de dag laten passeren. Een glaasje heffen en een toost uitbrengen, op Jan. Na de woorden van de voorzitter.
Verstrooiing zoeken. Of proberen een verslaving zinvol te koppelen. Door een rokertje. Een pafke. Een hijssie. Opluchting. Zoals die man op een foto van Jan. In rook opgaand.


iGer.nl
Een foto. Van een mens. Van de fantasie”n van een mens. Of op zoek naar de fantasie om even de werkelijkheid te ontvluchten. Een eigen huis, een plek onder de palmen, een buitenlandse reis, een vlucht. Naar het onbekende”
Verdwalen in een jeugdherinnering” Toen alles nog pais en vree leek”! Een reden om juist tijd thuis door te brengen. Geen excuus om bij regen niet obligaat mee te gaan voetballen”! ”
Herkenbaar”!
Van passie naar compassie. De weg heen en weer terug. Het gegeven dat dichters gevaarlijke mensen zijn. Wat niet te denken van schrijvers” Fotografen” Schilders” Kunstenaars”
Dat Bernlef in ‘De rode droom’ zich heeft ingeleefd in de hoofden van twee gewone mannen uit de DDR. Maar ik schreef iets fout. Gewonde mannen. Het scheelt een letter en de wereld blijft verschillen.
Zoals ook deze avond tijdens dit verhaal, van verschillen aan elkaar is komen te hangen. Naar aanleiding van het bericht wat in de krant is verschenen. Renz Berlin naar Alkmaar. Met dieren. Wilde dieren! Siberische steppenkamelen en Indische olifanten. En Friese hengsten. Spektakel.

En mensen die een betovering weten te delen. Tent. Doek. Muziek. Glitter. Licht. En de schijn.

Want achter het doek vallen harde woorden.

Achter het doek is de wereld normaal.

Achter het doek moet ook geknokt worden.

Om het dagelijks bestaan. Wordt de dagelijkse pot gekookt.

Of wordt soms een hond in de pot gevonden. Glamour. Verdriet.

Ook daar in zijn de dingen soms niet meer dan dingen.

Hebben caravans de functie van die huisjes op zich genomen.

Is veiligheid soms ver te zoeken.

Ver te halen.

Verhalen.

En maak ik daarvan gewag.
Vandaag. Dankzij Jan! Dag!


iGer.nl

MOET KUNNEN

Natuurlijk tart ik

alle wetten

treed ik met

maat vijfenveertig;

geen heilig huisje

is meer heilig geen

eigen huisje is meer

veilig geen ander

bestaan gaat mij meer

aan dan verder gaan

mijn weg is

heilig, veilig.

Denk ik dan maar…

veilingstrijd


iGer.nl
Dan slaat toch weer die twijfel toe! Het besluit om dit niet te doen kost dan, omdat er ook weer kosten aan verbonden zijn, bijna vijf euro. Voor de broodnodige administratiekosten. Want alles wat maar enigszins om een naam, adres dan wel geslacht vraagt wordt, per definitie, aan de apparatuur toevertrouwd. En dat intikken kost geld. Dienstverlening heet dit dan. En om een dienst te kunnen verlenen dient iemand zich aan te melden. Dat aanmelden kost niets maar het vervolg… jawel, de kosten. 39,95 exclusief. En met een automatische incasso worden de kosten bespaard dus… neem ik wat bedenktijd. Want een automatisme van een jaar na een jaar na een jaar dat een vanzelfsprekendheid wordt, vind ik weer wat lastig. Al was het alleen maar omtrent het afzeggen. Ter zekerer gelegenheid. Juist dat maakt het lastig of, zoals het ook op die drempel in Broek op Langedijk staat de ‘Toekomst naar het verleden.’ Of woorden van gelijke strekking. Juist die drempel over zorgt ervoor dat je een idee kunt krijgen omtrent het ‘Rijk der 15.000 eilanden’, waar nu nog een 150 tal van over zijn. En waar een rondvaartboot met schroefas in 40 centimeter diep water zich een weg baant, een wallenkant raakt en links en rechts wat verdwaalde geiten dan wel schapen het gras weten kort te houden. En waar VSM zijn onbespoten bloemen en kruiden op een viertal eilanden verzorgt. En vrijwel zeker weet dat daar geen kunstmest dan wel bestrijdingsmiddelen worden gebruikt. Opdat VSM oprecht met het predicaat biologischdynamisch zijn producten aan de mens kan brengen.


iGer.nl
Een woord als FairTrade dwingt zich op. Juist bij het veilen van bananen en kiwi’s. Maar wat deze exotische vruchten op deze zondagmiddagveiling doen, ontgaat mij volkomen. Een groente afslag. Met radijs, bloemkool, rode kool met een kind erin, sperziebonen en snijbonen, sla en een eenvoudige augurk. Ongezouten en ongezuurd. En om strijd te voorkomen wordt bij ieder aanwezig nummer een drukknop in gereedheid gehouden. Want voor wie het eerst drukt zal de geboden waar ter beschikking worden gesteld. Met in het verleden (tot 1973) een groente aanvoer wat wel tot 300 Langedijker puntertjes kon oplopen. Sommigen werden met de kloet voortbewogen, anderen hadden reeds een Lister motor aan boord. De tijd dat er fluisterbootjes in de vaart kwamen, was nog niet aangebroken.


iGer.nl
Zo dicht bij Alkmaar en daar nog nooit geweest! Ja, de buitenkant aanschouwd, de binnenkant een raadsel. En in Madurodam het gehele complex vanuit de hoogte kunnen zien. De lighallen opdat de waren niet verpieterden. Het wachten wat een tijd kon duren. Regen, mist, hagel, sneeuw, wind en zonneschijn: alles zou invloed kunnen hebben op de waar. En met name op de prijs. En voor de prijs doen wij van alles… of laten wij het erbij…
maandag alweer. En als de was niet aan de lijn komt te hangen zal alles wel weer op zijn beloop worden gelaten. En ook dat… is maar goed ook!
OVERLEVEN
Zie mij hier als hun schuldenaar
mijn knielen is het boeten
voor hen die ooit gevallen zijn
mijn buigen is hun groeten
zij groeten terug, hun hand naar
mij geheven, wenken zij mij in
hun graf, nu moet ik wel beleven
dat, waarvan ik straks verhalen
kan.


iGer.nl
En waar dat overleven op slaat” Er waren drie ganzen en die twitterden wat. In eerste instantie in pais en vree. Toen kwam de familie zwaan langs: de ouders en twee jongen. En of dit fraaie gezicht de jaloersheid van de ganzen opriep is en blijft een raadsel: feit was wel dat de pleuris uitbrak, dat veren in het rond vlogen en dat dra een tijk met deze verendons gevuld had kunnen worden. Dat was mij wat teveel moeite: met mijn vinger in de aanslag beroerde ik slechts het knopje. Met bijgevoegd resultaat. En of dit nu weer die moeite waard was…


iGer.nl