Tag: Ellen

Meanderen

Een dag die als water tussen mijn vingers doorglipt. Een dag waarop niets moet laat staan dat iets hoeft. Een dag ter overdenking van de dingen die deze week passeerden. Ellen in het ziekenhuis met een gebroken lendenwervel. Een val van een paard dat spontaan begon te bokken. De dagen die ik deelde met Bruno. En het verdriet dan wel de teleurstelling die zij uitsprak. Maar ik vertoefde in Brabant met uitstapjes naar Breda en naar het meer dan schone Antwerpen. En het deed mij weer verdriet dat ik haar dat verdriet heb bezorgd. Dus wat meer dan haar hand vasthouden kon ik niet. En de dope die zij krijgt om de pijn te verzachten. Morfine en paracetamol en het effect dat dat weer teweeg brengt. De zorg die daar te wensen overlaat, haaks staand op wat in Samen naar voren wordt gebracht. Het Ziekenhuis blad. En de schijn van Rutte, een bericht van het ABP en de oplopende kansen dat volgend jaar op de pensioenen gekort zal gaan worden. Opdat in 2025 sprake kan zijn van het behalen van een drempel die op 128 zal komen staan. Dat iedereen er volgend jaar op vooruit zal gaan, valt nu reeds te betwijfelen. Gedane beloften stellen nu eenmaal weinig voor en de worst die de hond wordt voorgehouden, is niet van toepassing op het huidige beleid van deze regering. Kroes in opspraak. Zij ging uit van de veronderstelling dat… zij nog steeds lid is van de VVD zal daar waarschijnlijk debet aan zijn geweest. Ook zij wordt gekort op haar pensioen, maar ik ga ervan uit dat de appels die zij voor de dorst op haar zolder heeft liggen voldoende zijn om haar huidige levensstijl te continueren. Een molen die de maalstroom van alle dag in ere heeft weten te herstellen. En het wassende water dat vannacht even doorbrak, om bij het ochtendgloren het graan waarvan in het verleden Bums werd geboren, van andere tarwekorrels te voorzien. Alsof de voorzienigheid een rol in dit gegeven speelt. Want de opdracht van Ton is duidelijk: ‘het wassende water.’ Water wast en met water kun je je wassen, je tanden poetsen, koffie dan wel thee zetten, bier brouwen gelijk Dampegheest met water van het PWN doet. Water doet leven en wanneer je water verliest, poep je, pies je dan wel loopt het zweet ruggelings naar beneden. Water kun je tappen door te zwengelen, een kraan open te draaien, een bron te slaan. Water kun je ook gebruiken om te koelen in de zomer, te warmen in de winter. Maar zonder water kunnen we niet… Open deuren, sluizen desnoods, bruggen die over het water voeren en tunnels daaronderdoor. Aquaducten, een penis aquarosalia, wanneer je iemand verdenkt een lulletje rozenwater te zijn. Aqua Vita, levenswater en de wetenschap dat wij voor zeventig procent uit water bestaan, die ander dertig procent terug te vinden valt in een urn van enkele kilogrammen… Ook mijn geest gaat wat aan de loop, en wanneer de loop verandert is er sprake van meanderen. En juist dat meanderen intrigeert dan weer: hoe zal de toekomst eruit gaan zien wanneer ook ik een steen in de rivier weet te verleggen…


img_5072


img_5063

Scroll Up