Tag: Dankbaar

Dankbaar.

Het is iedere keer opnieuw een uitdaging. En toch blijf ik daarvoor kiezen. Geen idee waar dit bericht over zal gaan. Zal het een terugblik worden” Een gedachte die ergens in mijn hoofd rondtolt” Een idee hoe de dag van morgen door te gaan brengen” Wat ik de afgelopen dagen heb nagelaten” Of wat ik voornemens was te gaan doen” Om dan ineens tot de ontdekking te komen dat het boek WIT VUUR van Preston en Child mij weer met Pendergast verrast. De bladzijden zich laten omslaan omdat op iedere nieuwe bladzijde het verhaal verder wordt uitgesponnen. En ik bedenk wat het voor mij zou kunnen betekenen indien ik niet meer over mijn ogen zou kunnen beschikken. Ik in de wereld van de herinnering rondwaar en mijn prikkels dien af te laten hangen van juist die beelden die zich in mijn leven hebben voorgedaan. Een curieuze gedachte die zich zomaar zou kunnen voordoen. Gezichtsverlies. Geen beschikking meer te hebben over dit wezenlijke zintuig. Gehoorverlies en de mogelijk daarmee gepaard gaande achterdocht. Waarover praten zij” Hebben zij het constant over mij” De smaak die ik jaren geleden voor een aantal maanden kwijt was. Met dank aan de bijwerkingen waar op gewezen werd. De mars die naar karton smaakt, de babi pangang idem en de reuk nog het zintuig was waar ik toen over kon beschikken…
Of mijn evenwicht verliezen. De balans kwijt zijn. Het afhankelijk worden van een ander. De strijd alvorens tot een bepaalde overgave over te gaan. Als je het op de keper beschouwt, bevind ik me al jaren in een bevoorrechte positie. Niet dat ik daar dagelijks bij stilsta: daar staan de diverse prikkels garant voor. Ik kan gaan en staan waar ik wil, praten met degenen die ik onderweg ergens tegenkom, weet nog steeds dat er thuis een partner op me wacht, weet me omringd met familie, vrienden en kennissen, ben lid van verschillende verenigingen, ben thuis thuis en realiseer me terdege dat dit niet voor eenieder is weggelegd. Geniet van het weer,ook al laat dit weer het geregeld afweten. Heb nu eenmaal een ander temperatuursysteem gekregen. Een bijwerking van de pillen die ik slik. Waar desondanks goed mee te leven valt. Geniet en weet mezelf nog steeds te verrassen. Waarbij verbazing een niet onbelangrijke rol in speelt. Kijk uit naar straks en geregeld ook terug. Naar wat zich op mijn pad, mijn levensweg heeft voorgedaan. En ik zal niet direct zeggen dat ik daar dankbaar voor ben, maar heel in de verte spreek ik het toch weer eens uit. Dankbaar zijn voor de dingen die ik mee mag maken. Dankbaar voor de zaken die zich voordoen. En af en toe betrap ik me erop dat ik ook nog weleens loop te zeiken. Al was het alleen maar om dat eerder genoemde evenwicht te kunnen benoemen!