Tag: Dagelijkse dingen

Beslommeringen

‘Doe iets waar je goed in bent!’ Er valt een stilte. ‘Doe eens iets buitenissig!’ Een orkaan breekt los. Dijken houden het niet meer. Van rumoer geen sprake: hooguit een kakofonie aan geluid. En in dit geheel probeer ik me staande te houden, hoewel daar ternauwernood sprake van kan zijn. Bedenk ik, wederom, ter plekke.
Het heeft nu eenmaal veel weg van een ‘ter plekke zijn.’ Is het niet hier, dan is het wel daar. En waar ik gisteren een poging ondernam om peren en appels op een fruitschaal te vertonen, moet het mij vandaag van het hart dat ik zowel hier als elders mocht vertoeven. Nu vertoef ik graag elders, maar als de aanleiding is om dochterlief in haar rolstoel door het park te verplaatsen, vertoef ik liever hier. Met mijn dagelijkse ommetje, de navenante beslommeringen (voor wat deze waard zijn!) dan wel de ongemakken die veelal gepaard gaan met die dagelijkse beslommeringen. Bijvoorbeeld de vraag: wat eten wij vandaag”! Wanneer kapucijners dan de revue passeren en het blijkt dat we helaas geen biologische spekkies in huis hebben, kan het gebeuren dat het hele feest niet doorgaat. Wanneer patat dan wel een pizza dit keer mijn goedkeuring niet kunnen wegdragen, wordt het voor de een een gebakken eitje of twee en voor de ander wat rijst met een ragout. Gewoon uit blik. Onder een bepaalde merknaam: een A-merk nota bene.
Dat zijn zo van die dingen die normaliter de koppen niet halen. Een rondje naar het ziekenhuis des te meer. Vooral door de wetenschap dat Marlies daardoor haar gezicht weer even kan laten zien. Ik me voor even verplaats in de rol van die mensen die vrijwillig hun taak aan patientenvervoer hebben gewijd. Keurig in een uniform en voorzien van een tekst die hun rol duidelijk maakt. Hetgeen het verhaal voor de afhankelijke een stuk transparanter maakt. In een tijd waar veel zaken achter de schermen plaatsvinden. Waarbij openhartigheid plaats dient te maken voor het praten met een dubbele tong. Geenszins een aantasting door het alcoholpercentage, waarin deze gedrenkt had kunnen zijn…
Maar als je mij nu vraagt, of ik nog wat beleefd heb vandaag, zou ik bijna willen zeggen: eigenlijk niets, hooguit wat dagelijkse beslommeringen! Alsof dat niet voldoende is! Eerlijk gezegd: meer dan ruim voldoende. Als ik dan stel dat het leven goed is lieg ik er dit eer geen syllabe van. Hooguit dat ik zaken omtrent Marlies heel graag iets anders zou willen zien… Maar… wat nu niet is, gaat straks weer komen!