’t Loo

Door 28 april 2012

’t Is droog! En met de kachel aan houden we dit mogelijk zo. Je zult maar op vakantie gaan. Geen nagels hebben om je gat te krabben en toch een poging wagen de euro te laten rollen. Niet alleen dat je poen maat een keer kunt uitgeven, maar meer met de gedachte dat het morgen misschien wel te laat kan zijn. De stijgende inflatie ervoor zorgt dat die oude, vertrouwde gulden historisch gezien mogelijk nog furore gaat maken. Onder verzamelaars dan. Want door de ‘moves’ van ons aller Geert komt zomaar het een en ander op de tocht te staan. Worden dit keer historische banden gesmeed. Gaat de oppositie eendrachtig met gematigd rechts en nog wat rechtser de Staat der Nederlanden behoeden voor een meer ultieme knieval. Richting Europa. En heeft het knapste, meest belovende en braafste jongetje dit keer een grote hoeveelheid eieren weten te verzamelen. Belasting Toegevoegde Waarde naar 21 procent, genotmiddelen in de verhoging om de problematiek omtrent het comaweekendzuipen de kop in te drukken en ziet het er naar uit dat de nullijn voor de aankomende jaren de koers gaat bepalen. Waar schuilt, op dit moment de hori zon?!

‘Niet lullen maar koppie vullen.’ Op een koffiemok gevuld met biologische thee. Ik bedoel maar. Geeft iets weer van de zaken die mij, vandaag, bezig weten te houden. Daarnaast was het vandaag minder aanlokkelijk om de dag buiten door te brengen. Gezien dat vermaledijde weertype wat mij, de laatste dagen, niet geheel onberoerd laat. Krijg daar,op mijn bescheiden wijze, toch enigszins de pleuris over in. Nu weet ik wel dat juist dit weertype de kans op een ontsteking in de luchtwegen wat kan bevorderen bij mensen die hier enige aanleg voor hebben, maar je zult toch gebukt gaan onder een verminderde weerstand. Dan helpen de adem in, adem uitoefeningen in de regel niet. Ook daar gaat het vandaag niet om. Waarom dan wel? Het volgende.

Eigenlijk ben ik een mooi weer fotograaf. Een fotograaf die zich, zo af en toe, in wat onmogelijke bochten wringt om juist die situatie vast te leggen waar het, in zijn ogen, om gaat. Je merkt het al: ik spreek over mezelf in de derde persoon enkelvoud. Eenvoudig weg omdat het de Majesteit ook dit keer niet heeft behaagd mij een lintje te doe toekennen. En dat doet, het spijt me dat ik dit moet zeggen, toch een beetje zeer. Het geeft een ietwat schrijnend, wat jeukend gevoel. Nu weet ik niet direct of deze omschrijving wel juist en correct is, maar weet ik wel dat dit de reden is geweest de vleugel met de Kanselarij der Nederlanden over te slaan. Juist om dat mogelijke gevoel van onbehagen te couperen. En dat is gelukt!

Dus laat ik dit keer de trots voor zichzelf spreken. Laat ik de woorden voor wat ze zijn. Veelal nietszeggend. Mogen de beelden, wederom dit keer, voor zichzelf gaan spreken. Ik kan me nu eenmaal heel goed voorstellen dat ik, de eerder genoemde fotograaf, veel heb nagelaten. Bijvoorbeeld de hoop om nog even stil te staan. Bij de dag van maandag. Koninginnedag. En dan te vertoeven in 2009. Op de Zwolseweg in Apeldoorn. Toen…

Maar ben ik, gelijktijdig, toch ook wel een beetje apetrots ehhh, zo trots en met mezelf ingenomen als dat figurerende narcistische beest!

Tags: , , , ,

Dit bericht was geplaatst op zaterdag, 28 april 2012 om 18:27 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.