stukjes I

Wij delen niet altijd vernuft, vernuft laat zich simpelweg niet delen. In tegenstelling tot de vrees, want vrezen doen wij vaak met velen. Toch heeft vernuft vaak aan de vooravond van de vrees gestaan. Een reikwijdte die zich, ogenschijnlijk, als een kleine wolk voordeed, een roze gloed dan wel die wolk waar wij op konden verkeren, eensklaps uit het oog verdween. Niet veel meer restte dan een vrije val, een harde klap op aarde. En de werkelijkheid die wij, voor even, geweld aandeden. Want over vrees wordt wel gedacht, maar in een uitzonderlijk geval gesproken. Meestal niet eerder dan dat een ander je in de vrees is voorgegaan. Ook wat dat betreft genieten wij het aanzien van een schaap in de relatie tot de dam. Het eerste schaap wat zich van heg noch steg iets aantrekt, ziet veelal de wateren als spiegels door het grasveld gaan. Wacht een wijle om zich dan, vol overgave, aan heerlijk groen, wuivend gras te gaan wijden. Of beter gezegd te gaan weiden. Want met korte dan wel lange ei/ij, dat schaap heeft er enkel blaat bij. Of baat in haar geval.
En van een Angus Dei zal dat schaap nimmer hebben gehoord. Ook dat zal dat eerder genoemde schaap een zorg zijn, behalve dan dat schaap wat in die kerk in Gent te vinden valt: het lam Gods. Ooit afkomstig van een ooi, niet geheel onbevlekt en een vader Ram die wij slechts kennen uit de overlevering. Ammon. En zo maak ik er weer een vrolijk potje van. de reden is dan ook bepaald want om op een dag als gisteren tot de ronde van Schoorl over te gaan geeft aan dat wij, met vele anderen, in staat waren het weer aan onze zijde te plaatsen. Hetgeen wij ook deden. En dit verhaal naar morgen verhuist. In stukjes en in beetjes de aankomende dagen gaat vullen. Meer in beetjes dan in stukjes, wat soms ook niet te versmaden is. Vergelijk het met een uitgebreid diner. Een vele gangen menu. Voorlopig!


iGer.nl