Studio 54 / doe eens gek

In het kader van”
doe eens gek! Doe eens anders dan dat je van jezelf gewend bent. Verlaat de gebaande paden en treedt eens op het onzichtbare gras. In een witte wereld hoef je geen bordje meer te zien. Kun je eindelijk de ‘Lunatic’ gaan uithangen. De paljas tevoorschijn toveren. De wereld met je ongebreidelde kunsten gaan vermaken. De ‘cost voor de baat’ uit laten gaan. En de dertiende maand in een veertiende maand gaan veranderen. De economie een nieuwe ‘boost’ gaan geven. De kick van ondoordachtzaamheid gaan smoelen. En de noemer is en blijft heel simpel: ‘doe eens gek!’ Met zuinigheid en vlijt gaan afrekenen. Het jaar op een ongekende wijze af gaan sluiten. Want morgen kan het te laat zijn. Doe de dingen nu het nog kan. En sta niet stil bij de momenten waarop je vroeger stil bleef staan. Om te kiezen tussen de twijfel en de weifel en daardoor de kans aan je voorbij hebt zien gaan. Laat je gaan! Treedt eens buiten de kaders!


iGer.nl
Alsof alles te kaderen valt. Het lopen langs die gebaande paden. Of loop ik over de gebaande paden” Of blijf ik op de kantjes letten. Loop ik ze eraf” Het blijft behelpen als je keuzes maakt. En keuzes maak ik. Door te kijken. Door te zoeken. Door te denken. Door te doen. Maar…

Kijk ik nu anders dan dat ik voor die tijd keek”

Zoek ik nu anders dan dat ik voor die tijd zocht”

Denk ik nu harder dan dat ik voor die tijd dacht”

Hoop ik nu harder dan dat ik voor die tijd deed”
Wat deed ik toen wat ik nu nog doe” Wat doe ik nu wat ik voor die tijd deed” Waar is de tijd gebleven als de tijd ergens verdwenen is” Waar is de waagschaal als de weegschaal uit balans is” Ben ik een waaghals” Iemand die, willens en wetens, keuzes heeft gemaakt en daar de consequenties mogelijk wat laag heeft ingeschat” Of iemand waarbij de zaken door karma dan wel omstandigheid mij zijn overkomen. Een mea culpa wat in een herhaling blijft steken.
Hoewel. Eigenlijk valt dat ook wel weer mee. Het heeft wat meer van een lading die, naarmate de tijd vordert, steeds lichter lijkt te worden. Wat echter ook heel goed kan is dat een gewenning plaats gaat vinden. En bij gewenning spelen, per definitie, andere wetmatigheden een rol.


iGer.nl
Leuk om zo beschouwend bezig te zijn. Of dit voor de lezer van dit epos ook zo uitpakt, blijft de onuitgesproken vraag. Daar waag ik me nu niet aan. Want het zijn de dagen voorafgaand aan het licht. De illuminatie om de schijn van de vrede tegen het licht te gaan houden. Het mogelijke welbehagen wat de mensheid even op een ander gedachtespoor kan brengen. De familiebanden die aangehaald kunnen worden. Of juist het tegenovergestelde dat zich, door wederom omstandigheden, schrikbarend manifesteert. Want niet alles kan nu eenmaal ‘pais en vree’ zijn.
Hebben deze woorden niet veel weg van een vorm van raaskallen” Valt er wel een pleidooi te houden voor het feit dat ik raaskal” Zijn er anderen die met mij meegaan in dit geraaskal”
Of met een licht schouderophalen de stekker eruit trekken en het licht uitdoen”
‘Doe eens gek en denk eens anders.’ Als je dan eens anders denkt hoe doe je dan” Als inleiding naar on zin valt hier weinig op af te dingen. Treed je binnen buiten jezelf”
Zoals te lezen valt op 30 april 1977.
‘Kreeg een paar dagen geleden een uitnodiging voor de opening van Studio 54 *” ik ben immers een man met geld en goede smaak! ” en ben daar zojuist geweest. Fantastisch, ik hoefde me niet eens te vermommen. Vond het ontroerend dat de eerste plaat die ze draaiden ‘Devils Gun’ was. Kreeg een speciale rondleiding in de Rubber Room ” alsof ik weer terug was in Gomorra. En toen ze de spiegels en scheermesjes en biljetten van 100 dollar tevoorschijn haalden en wat kruiwagens vol coke ” die ze nu ook wel ‘sneeuw’ noemen; zo onschuldig ” werd het me bijna te veel. Het is fijn dat ze je ook eens uitnodigen als ze niks van je moeten. Dus bleef ik een tijdje, heb ze laten zien hoe je echt uit de band springt, wat harten gebroken, een hoop geweldige deals gesloten ” ik had nog veel langer willen blijven!
Dit weekend ga ik weer.’
Uit: Duivels Dagboek, Nicholas D. Satan, Librero, 2010.
Zie dit geheel maar als een soort van overbrugging. In het eerder genoemde kader. Geen flauw vermoeden wat zich op verschillende fronten aan andere ontwikkelingen voordoen en het nog wat vroeg is om”
ON ZIN
Niet te rijmen on
zin der geschreven
woorden vloeit de vlakte
onder
stroomt de zin de verte
in
doorwaakt, doorwaad
de stroom
der zoet’ herinnering;
een snelle vliet
vliedt
een eeuwig afscheid
vlucht.


iGer.nl
Flappie/Santos voor de Kerst

  • Studio 54 was een grote nachtclub aan West 54th Street in Manhattan in New York de club opende op 26 april 1977 en sloot zijn deuren in 1979. De club stond onder leiding van de flamboyante Steve Rubell (Rebel”) en de iets meer ingetogen Ian Schrager. Er werden grote feesten georganiseerd met veel drank en drugs waarbij vele sterren te gast waren. De eigenaars hielden een berucht toegangsbeleid en lieten vaak lange rijen voor de deur staan. Op sommige avonden lieten zij slechts enkele tientallen mensen toe. Het was een club waar zowel gewone als rijke mensen met elkaar konden dansen. Bezoekers zonder geld werden overdreven streng op hun uiterlijk geselecteerd. De club sloot uiteindelijk na een inval door de belastingdienst op 17 december 1979.Uit: Wikipedia