Struwwelpeter.

Struwwelpeter. Der allererste. Uit 1844. Van de hand van Dr. Heinrich Hoffmann (1809 – 1894). Hoffmann schreef geschiedenis. In die zin dat ook een Nederlandse vertaling het licht heeft gezien. En wanneer ik verhaal over Pietje Smeerpoets kan het haast niet anders dan Struwwelpeter zijn. Een afbeelding geeft de kijker de gelegenheid zich een voorstelling te maken van dit idool dat zijn tijd verregaand vooruit was. Zijn kapsel komt overeen met de haardracht die ik vandaag probeer te bewerkstelligen, zijn nagels kennen de ongerijmdheid die zich ook wel bij Chinese wijsgeren voordoet, en de geur die hij weet te verspreiden zal ongetwijfeld menigeen op afstand weten te houden. Schaar en kam trotseren niet alleen de verbeelding, maar maken direct deel uit van het imago dat deze figuur in de loop der tijd is gaan omringen. En dat er sprake kan zijn van een voorbeeld uit het verleden wil niet zeggen dat ook in het heden voldoende voorbeelden te vinden zullen zijn…


IMG_9345
Sieh einmal, hier steht er, / Pfui der Struwwelpeter! / An den Handen beiden / liess er sich nicht schneiden / seine Nagel fats ein Jahr, / kammen liess er nicht sein Haar. / Pfui! ruft da ein Jeder: / garts’ger Struwwelpeter!


IMG_9347
Gekocht in het Germanisches National Museum in Neurenberg.


IMG_9348
Waar ik ook nog een ander boek wist te bemachtigen: Struwwelhitler. A Nazi Story Book, by Doktor Schrecklichkeit. Een pseudoniem van de gebroeders Robert en Philip Spence. Deze politieke satire verscheen in 1941 bij de krant “Daily Sketch” een geillustreerd tijdschrift. Een tweetal bijzondere boeken aangeschaft in Neurenberg, waar wij vijf dagen doorbrachten. Een beladen stad, een stad met een rijk en gelijktijdig discutabel verleden. Met een bijzonder gedenkwaardig museum. Met meerdere gedenkwaardige musea. Het Dokumentationszentrum. Het Memorium Nuerenberger Prozesse. Daar hoop ik later over te gaan vertellen. Maar voor vandaag blijft het gewoon Pietje Smeerpoets!


IMG_9349