Stormbal

Storm. Slechts 7 miljoen schade. Waaronder een paraplu. Een rode nota bene. Je zou toch verwachten dat de wind juist daar wat coulance mee zou hebben. Zo’n rode valt al genoeg op. Om nou meteen al dat ijzer een andere kant op te buigen, doet niet geheel recht aan het scherm. Want recht is het scherm niet meer te krijgen. Krom evenmin. Want de paraplu klapte in een keer omhoog. Stak als het ware de stalen baleinen in de lucht. In een poging zich over te geven. Aan de elementen. Zoals die elementen er ook met die zandkorrels vandoor gingen. Plaatselijke zandverstuivingen. Moet je je eens gaan voorstellen met welk een ongekende krachten je in de Sahara te maken zou kunnen krijgen. Zelfs hier blijkt het een vorm van zandstralen te zijn. Zandverstuivingen in veelvoud. En de trekker ploegt rustig voort. Zo ook een aantal enthousiastelingen. Storm en regen. Donnerwetter. Speciaal voor die verdwaalde Duitser.


iGer.nl 
Velen wagen zich er niet aan om een winnend team te gaan veranderen. Veelal ook terecht. Zo maak ik nog steeds gebruik van een modus die zich, vanuit andere omstandigheden, tot op heden op eenzelfde manier presenteert als een x aantal maanden geleden. Een praatje om niets, een aandachtspunt en dan de lettertjes op het einde wat een verleden doet vermoeden. Een plaatje erbij, van een datum voorzien en hop, daar gaat weer een bijdrage de lucht in, in de hoop dat vele anderen hier lucht van krijgen. Dat er anderen zijn die hier lucht van hebben gekregen bleek iedere keer weer aan de smaakvolle reacties die mij ten deel vielen. Zo blijft, in zekere zin, een bepaalde beweging in stand en zijn het juist de overwegingen dan wel afwegingen die de ander doen besluiten hier kennis van te nemen.
Zo een keer per week ontvang ik een overzicht van het aantal nieuwsgierigen wat een blik heeft willen werpen op de ongein die ik aan die toverdoos weet te ontlokken. En wanneer simpelweg wordt besloten de schouders op te halen heb ik hier part noch deel aan. Hul ik mij, wederom, in zwijgzaamheid. Want ik geef het de ander te doen om al die lettertjes in eindeloze reeksen over dat beeldscherm te zien gaan. En juist dat beeldscherm laat, op dit moment, ernstige vermoedens achter. Want wij worden gewaarschuwd. Omtrent een ernstig beveiligingsprobleem. Waarin aangeraden wordt een bepaalde pagina niet te openen omdat er een beveiligingscertificaat ontbreekt. Nu kan ik gebruik maken van de expertise van deze en gen, want mijn eigen expertise schat ik op ongeveer – 20 in. Zelfs een nulpunt om mijn expertise aan te kunnen ijken ontbreekt. Terwijl ik gelijktijdig toch ook weer door een bepaalde vorm van nieuwsgierigheid wordt overvallen. Niet weet wat anderen mij aan informatie doen toekomen. Nu weet ik ook wel dat diezelfde nieuwsgierigheid ooit een kat doodde, maar dan nog…


iGer.nl 
Dus laat ik na om bepaalde sporen achter te mij laten. En door die sporen niet na te laten, kan ik misschien weer een poging doen om op een ander pad terecht te komen. Een pad dat mij aanspoort om eens vanuit andere hoeken naar zijn en onzijn te gaan kijken. Onzijn bestaat niet dus ruil ik dat weer in voor een bepaalde mate van minder zijn. Want dat maakt veel andere dingen weer mogelijk. Minder zijn wordt dan mogelijk gekoppeld aan een situatie die, vooreerst, een bepaald maximaal zijn vooronderstelt. Niets is echter minder waar. Er is sprake van een constant zijn waarin hooguit de mate van bewust zijn een wezenlijke rol kan gaan spelen. Maar ook een bewust zijn kenmerkt zich door beperkingen, gezien het feit dat emoties een rol kunnen gaan spelen in dit bewuste zijn. Is er sprake van een bepaalde mate van droefenis heeft dit zeker invloed op dat bewuste zijn. Zo er echter sprake is van een gevoel van tevredenheid dan wel geluk, grote kans dat dit het geheel van bewust zijn een glans meegeeft die feitelijk afbreuk doet aan de realiteit. Een gevoel van welbehagen tot gevolg heeft en daar een bepaalde situatie aan vastgekoppeld kan gaan leiden tot dat zekere geluk. Dat dit gegeven door een samenloop dan weer kan leiden tot een andersoortige ervaring lijkt mij, voor zich, te spreken. Eenieder kan dit gaan bedenken; indien dit nog niet wetenschappelijk is onderzocht en door bepaalde statistieken met daaraan gekoppelde percentages, zal erkenning van dit feit geenszins plaats gaan vinden!
 


iGer.nl
Het stormde de afgelopen tijd in Nederland. Vervolgens gingen de beurzen achter elkaar onderuit. Maakt Rutte, in zijn oude kruideniersboekje, het huishoudboekje op en weet vele zaken naar voren te schuiven, is er geen groenteman die hem een tip kan geven wat, niet alleen vandaag maar ook morgen, in de pannen te genieten valt. Een hond. Mogelijk slechts aardappels. Gedoopt in azijn. Gelijk die aardappeleters op dat schilderij uit Nuenen. Ja, de hand van Vincent die daar de kwast beroerde. Een olielamp. En vooral donkere kleding. Want die ging wat dagen langer mee. Geen gedoe met de stomerij. Geen gedonder met de kapper. Hop, een kap eroverheen, een pet d’r op en heel de wereld was niet groter, niet groter dan die verweerde kop.