stilletjes & pilletjes

20090613-1244845895N1206D_B597

Sisters Morphine. Brother hart. Drie harten kloppen.
De flush en de push en het moment dat zich aandient.
Zich voordoet. En papier zomaar in duigen valt.
Wie ben jij” Wie zijn wij” En wat doen zij” Hier”

Want al die koppen zijn zoveel ouder. Zoveel wijzer.
Zoveel kaler. Zoveel grijzer. En opvallend ook al die mensen die er niet zijn. Het lijkt het leven wel.
Of die incomplete postzegelverzameling. Het juist dan weer te hebben over de dingen die ontbreken.
Alsof de rest er niet toe doet. Maar daar hebben wij geen last van. Brother pill and sisters pills.

Bier wordt er niet geschonken. En dat doet enigszins afbreuk aan wat men gewend was. Of gewend is.
Geen sprake van een borrel. Wel sprake van een veiling en kaarten die worden verkocht.
Om dit de patiënten ten goede te laten komen. Een dame gaat langs en lijkt zich wat te schamen.
Het is ook wat beschamend dat op deze wijze een pot dient te worden gevuld.
Het doet mij denken aan die geldpot die zich ooit in het huidig Theehuis manifesteerde: Voor den Bedienden
stond in schoonschrift op de bus geschreven. Het sleuteltje was weg maar met het nodige kunst en vliegwerk uiteindelijk toch open gekregen: enkele dubbeltjes en een stuk of wat verdwaalde kwartjes kwamen wat lankmoedig over de tafel heen rollen…

Toen voor den leden van de museumcommissie onder de bezielende leiding van Gerrit Schumm.
Nu is de collectie voor een belangrijk deel opgegaan in het totaal van het Pest & Dolhuys.
Met zoveel meer andere dingen. Verplaatst naar Haarlem.
Bij het station. Bijzonder de moeite waard.
Daar vind JU de geschiedenis van de gekken. 10 % van alle gekken wordt door de
Parnassia Bavogroep in Nederland van adequate zorg voorzien.
Via PsyQ, Brijder en de ketenzorg die DIJK&DUIN&BOSCH te beiden heeft. Aan die patiënten.
Waar ook nog een kunstveiling aan gekoppeld wordt. Dan kun JU bieden op de tentoongestelde werken.
Ook daar komt de opbrengst ten goede van de eerder genoemde doelgroep. patiënten dus.
Geen zorgvragers, geen bewoners, geen pupillen, geen cli”nten, geen klanten, geen zorgafhankelijken,
geen mensen met mogelijkheden, geen mensen met onmogelijkheden maar gewoon weer patiënten.
Een Geuzennaam met onmogelijke mogelijkheden.

Hoewel in het Voorwoord van het Veilingboekje wordt gesproken over cli”nten durf ik het aan
dat deze naam spoedig zal gaan slijten. In vergetelheid ten onder gaat. De teloorgang.
Want er moet weer bezuinigd worden. De tussen laag dient uit de taart te verdwijnen.
Teveel beleid raakt mensen. Raakt ze kwijt.
En wordt het weer een gevecht dat geleverd dient te worden.
Tussen de overheid en een vooronderstelde marktwerking.
Komen oude idee”n weer tot leven. Met drie man rond één tandenborstel.
Als een ouderwets rondje in de teil. Week 1 de eerste, week 2 de tweede, week 3 de derde
en ga zo nog maar even door. Wordt aandacht mogelijk een extraatje.
Waarvan de kosten op voorhand voorspelbaar zijn. En kost het niets als je uit je dak gaat.
Zoals in het totaal overzicht van het honderdjarig programma naar voren komt.

Dan is een groot gedeelte van de zomer reeds voorbij. Komt er een eind aan het buiten zitten.
Komt de kou aanzetten. En wordt het verlangen om op tijd naar bed te gaan weer groter.
Brengt de deken een roes van vergetelheid.
En eindigt mogelijk de discussie omtrent de eigen verantwoordelijkheid…
Misschien zelfs de reden tot opname.

Wie weet. Wij kwamen voor een re”nie. En cre”erden ons eigen re”nietje.
Bijzonder geslaagd. Bijzonder genoten. Bijzonder veel gehoord. Bijzonder veel gezien.
En naast het serieuze deel toch ook nog wat gelachen.
Want een dag niet gelachen beschreef reeds Charles Chaplin.
Zoiets geeft houvast. Zoiets heeft waarde.
Zoveel dat wij zelfs van elkaar hebben mogen genieten. En echt hebben genoten!
Wij, sisters morphine en brother heart.

BEVRIJDING

Ook al zou ik deze pen
in mijn borstzak laten
zitten, dan nog zal ik
schrijven met mijn
vingers, juist dan zal ik
de dingen schrijven
die mij steeds
ontgaan, ontgingen.

Al voelt het niet altijd direct als een bevrijding dingen te delen geeft ruimte.

Al was het alleen al om het gemoed te verlichten. Dank dus D&B en D&T!

Tot…

20090613-1244845772N_1206D_T618

Een ander keertje!