Stil te blijven staan.

Veel van wat ik beluister slaat feitelijk nergens op. Behalve het gekrakeel dat ik met grote regelmaat rond bazuin. Dat neemt niet weg dat ik met even grote regelmaat mijn mond dicht houdt opdat de ander de gelegenheid krijgt van het een of het ander kond te kunnen gaan doen. Waarbij ik veelal stilzwijgend wat met mijn hoofd knik wanneer daar een mening wordt geplaatst die in mijn ogen ertoe doet. Hetgeen wederom als zeer discutabel mag worden verondersteld. Ik bedoel maar, wie zit er op mijn onwijsheden te wachten” En wanneer het wachten meer tijd in beslag neemt dan de veronderstelde luisteraar van plan is aan mij te besteden, kan ik hem of haar het niet kwalijk nemen wanneer de aandacht verslapt of wanneer een zeker apparaat van zich laat horen. Door te trillen desnoods. Want we moeten nu eenmaal op de hoogte blijven van de ieder moment veranderde omstandigheden en de toestand in de wereld. Want stel je voor dat je te laat inschakelt, het ooggetuigen verslag moet missen en niet kunt meepraten over dat incident dat op dat moment niet alleen de wereld kleurt, maar ook nog eens verwacht van jou dat je je ongezouten mening naar voren brengt. Maar wat zou Freud ervan zeggen wanneer ik mijn ongezouten mening naar voren breng” Zou hij mij een complex aan gaan meten, of zou hij mij, na jarenlange psychoanalyse alsnog als normaal gaan bestempelen. Ook ik lijd ongetwijfeld aan het een of ander: autistisch, obsessief om het woord neurotisch enigszins te vermijden. Want een neurose is reeds lang uit het register verdwenen. Dwangmatig dan in relatie tot mijn dagelijks schrijven” Neen, laat ik een ander de gelegenheid geven om haar blik over Freud naar voren te brengen: wijlen Annie M.G. Schmidt. En ik citeer haar graag uit de bundel Waanzin in de wereldliteratuur van de hand van Pieter Steinz. Op bladzijde 54 als volgt: Wij gaan met Freud naar bed en staan met Freud weer op. / We zijn om ‘t and’re jaar in analyse. / Wij giechelen ons dood om het woordje tafelpoot. / We kennen de symbolen, ook de vieze. / Wij kunnen ons een trauma permitteren, dat is in onze kringen je van het. / We zijn gespleten dames en heren. / We staan met Freud op en we gaan met Freud naar bed. Om even bij stil te blijven staan…