Stieros de Klieros

Door 23 augustus 2012

Vermoedelijk heeft het een absoluut niets te maken met het ander. Anders zou het ander waarschijnlijk ook wel hebben geprotesteerd. Zelfs dat werd dit keer nagelaten. Zoals wel vaker dingen werden nagelaten, vanuit de veronderstelling dat, uiteindelijk, alles wel weer op zijn pootjes terecht zou komen. Dit keer gaat die vlieger niet op. Niet alleen door gebrek aan belangstelling. Was dat maar waar, dan had de kade het schip kunnen keren. Neen, meer is het de huidige omstandigheid waardoor alles in een totaal ander daglicht dan wel omstandigheden zijn komen te verkeren. En dat doet pijn. Dat stemt tot verdriet. Dat stemt tot andere overwegingen. Dat stemt tot. En juist dan staken de stemmen. Dan komt het harde oordeel tot uiting: de stekker gaat eruit. Het is, onder de huidige omstandigheden, niet langer meer op te brengen. Niet alleen maatschappelijk meer te verantwoorden, laat staan naar het toeziend bevoegd gezag, dan wel de zorgdragende overheid, die, hoewel in laatste instantie, hier een rol in had kunnen spelen, maar het schouwspel vanaf de kantlijn bleef aanschouwen. Hetgeen ‘het ander’ van die absolute plaats voorzag.

Een nogal bijzondere entree, zul je mogelijk opmerken. En dat is dan ook zo. Gelijk het bericht niet alleen voor enige opschudding zorg droeg, maar mij ook met een vorm van weemoed overviel. Want hoe lang kun je een, in metaforische zin, zieke school nog voort laten bestaan onder de huidige omstandigheden? Waarbij dit verondersteld zieke gelezen dient te worden in een duidelijk dalend aantal gegadigden, die van het belang wel doordrongen zijn, zich niet allemaal de financiele verplichtingen op de hals kunnen halen. Simpelweg door de omstandigheden. Door het maken van keuzes. Want dat het met het maken van keuzes te maken heeft, daar ben ik wel van overtuigd. Mar wat mij nog het meeste pijn doet,is dat daardoor een wezenlijk stuk kennis gaat verdwijnen. Ik heb het over de Academie voor Natuurgeneeskunde in Bloemendaal. Beter bekend onder de naam Hippocrates. Nogal een beladen naam, in die zin, dat therapeuten, in welke hoedanigheid dan ook, zich hebben te houden aan zijn eed. Dit ook ten overstaan van de gemeenschap beloven. Dan wel de eed ondertekenen. Waardoor ieder persoon, die zich met een voor hem zinnige vraag tot die behandelaar wendt, niet alleen akkoord kan gaan met een behandeling, maar ook weet dat er tussen hem of haar en de therapeut een overeenkomst wordt gesloten. Het geheim dat zorg draagt voor de medische diagnostiek en als zodanig als een medisch geheim wordt geboekstaafd.

Maar dat hoef ik jullie niet te vertellen! Het is nu eenmaal niet het geheim wat ik voorheen deelde met Sandeman. De man met de cape. Waarbij de variabele van ‘Stieros my Klieros’ mogelijk nog andere associaties met zich meebrengt. Het is vandaag dan ook even een ei wat ik kwijt wil. En wat ik bij deze kwijt ben. Morgen maar weer eens een andere blik opzetten. Al was het alleen maar om de dag van vandaag aan het verleden toe te gaan voegen…

Tags: , ,

Dit bericht was geplaatst op donderdag, 23 augustus 2012 om 19:40 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.